YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11022
KARAR NO : 2011/3882
KARAR TARİHİ : 01.11.2011
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet
Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
A- Suça sürüklenen çocuk … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesinde;
5395 sayılı Çocuk Koruma Yasasının 23/1. maddesi uyarınca verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin kararın temyizi olanaklı bulunmayıp, aynı maddenin 7. fıkrası uyarınca itirazı olanaklı kararlardan olması ve 5271 sayılı CMK.nun 264/1. maddesi uyarınca suça sürüklenen çocuk … müdafii yönünden yasa yoluna başvuruda ve mercide yanılmanın haklarını ortadan kaldırmayacağının anlaşılması karşısında; 5271 sayılı CMK’nun 264/2. maddesi uyarınca itirazı incelemeye yetkili ve görevli mahkemeye, Mahkemesince iletilmek üzere dosyanın incelenmeden İADESİNE,
B- Sanık … hakkında kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanık tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Müşteki tarafından minibüsün kilitli olduğunun belirtilmesi ve kilitli minibüsün bagajından suça konu eşyanın çalındığının anlaşılması karşısında; 5237 sayılı Yasanın 142/1-b maddesinin uygulama olanağı tartışılmadan aynı Yasanın 141/1 maddesiyle hüküm kurulması,
2- Sanıklardan …’ın çaldıkları eşyanın büyük kısmını pişmanlık göstererek aynı gün polise teslim edip suç ortağının adını bildirmesi karşısında, 5237 sayılı TCY.nın 168/4. maddesi uyarınca müştekiden kısmi geri vermeye rızası bulunup bulunmadığı sorularak sonucuna göre sanık … hakkında aynı Yasanın 168/1. maddesinin uygulanıp uygulanmayacağı belirlenmeden yazılı şekilde hüküm kurulması,
3- Kabule göre de;
5237 sayılı TCK.nun 50 ve 51. maddesi yerine suç tarihinde yürürlükte bulunmayan 647 sayılı Yasanın 4 ve 6. maddeleri değerlendirilerek hükmolunan cezanın seçenek yaptırıma çevrilmesine ve ertelenmesine yer olmadığına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık …’ın temyiz itirazı bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme gibi BOZULMASINA, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığı ile 1412 sayılı CMUK’nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkın korunmasına, 01.11.2011 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.