YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6148
KARAR NO : 2021/6745
KARAR TARİHİ : 01.12.2021
MAHKEMESİ : ANKARA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ
TÜRK MİLLETİ ADINA
Taraflar arasında görülen davada Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce bozmaya uyularak davanın kabulüne dair verilen 08.07.2020 tarih ve 2020/261 E. – 2020/600 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacılar vekili, müvekkillerinin murisi …’in, 22.09.2011 tarihinde davalıya ait trene Söğütlüçeşme Tren Garında binmek isterken, peron ile vagon arasındaki boşluğa düşerek vefat ettiğini, davalının olayda kusursuz sorumluluğunun bulunduğunu ileri sürerek, şimdilik davacı anne ve baba için 1.000,00’er TL maddi, her bir müvekkili için 100.000,00’er TL manevi tazminatın, olay tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte davalıdan müştereken ve müteselsilen tahsiline karar verilmesini istemiştir. Islah yoluyla maddi tazminat talebini artırmış davacı anne… için 11.067,57 TL’nin, baba Yalçın için 10.574,32 TL’nin tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili, müvekkili kurumun olayda kusurunun bulunmadığını savunarak davanın reddine karar verilmesini istemiştir.
İlk derece mahkemesince, iddia, savunma, toplanan deliller, bilirkişi raporu ve tüm dosya kapsamına göre; davalının olayın meydana gelmesinde %10 oranında, davacıların murisinin %90 oranında kusurlu bulunduğu, davacı annenin 11.067,57 TL, babanın 10.574,32 TL destek tazminatı talep edebileceği gerekçesiyle davanın kısmen kabulüne, davacı … için 11.067,57 TL, davacı … için 10.574,32 TL olmak üzere toplam 21.641,89 TL maddi, davacı … ve Yalçın için 10.000,00’er TL, davacı kardeş Mert için 8.000,00 TL olmak üzere toplam 28.000,00 TL manevi tazminatın, 22/09/2011 kaza tarihinden itibaren işleyecek avans faizi ile birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine, fazlaya ilişkin talebin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, davalı vekili ve katılma yoluyla davacılar vekili tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesince, Dairemiz bozma ilamına uyularak ve tüm dosya kapsamına göre yapılan yargılama sonucunda; her ne kadar 01.05.2013 tarihinde yürürlüğe giren 6461 sayılı Kanun’la demiryolu tren işletmecisi olarak TCDD Taşımacılık A.Ş.’nin kurulmasının öngörülmüş olup, bu çerçevede anılan şirketin 14.06.2016 tarihinde kurularak tüzel kişilik kazandığı, anılan Kanun’un Geçici 1/2-b maddesinde, “(a) bendi kapsamında devredilen personel ile araç, gereç ve cihazlarla ilgili TCDD’ce taraf olunan işlem ve sözleşmelerde TCDD Taşımacılık A.Ş. taraf olur. Bu hususlara ilişkin olarak TCDD leh ve aleyhine açılmış olan davalar ile başlatılmış olan takiplerde TCDD Taşımacılık A.Ş. kendiliğinden taraf sıfatını kazanır. Söz konusu hususlarla ilgili olarak bu maddenin yürürlüğe girmesinden önce TCDD tarafından yapılmış iş ve işlemler sebebiyle açılacak davalar TCDD Taşımacılık A.Ş.’ye yöneltilir.” düzenlemesine yer verildiği açık ise de bu düzenlemenin yürürlükte bulunmadığı 13.08.2012 tarihinde açılan işbu davada %10 kusur oranı üzerinden belirlenen davacı zararından, davalı Kurum da sorumlu tutulması gerektiğinden, ilk derece mahkemesi kararı kaldırılarak ve yeniden hüküm kurularak davacılar … ve …’in maddi tazminat taleplerinin kabulü ile davacı … için 11.067,57 TL, davacı … için 10.574,32 TL olmak üzere toplam 21.641,89 TL maddi tazminatın kaza tarihi olan 22.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile anılan davacılara verilmesine, davacıların manevi tazminat taleplerinin kısmen kabulü ile davacı anne ve baba olan… ve Yalçın için ayrı ayrı 10.000,00 ‘er TL, davacı kardeş Mert için 8.000,00 TL olmak üzere toplam 28.000,00 TL manevi tazminatın kaza tarihi olan 22.09.2011 tarihinden itibaren işleyecek avans faiziyle birlikte davalıdan tahsili ile davacılara verilmesine ve fazlaya ilişkin talebinin reddine karar verilmiştir.
Karara karşı, taraf vekilleri tarafından temyiz kanun yoluna başvurulmuştur.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, taraf vekillerinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacılardan alınmasına, aşağıda yazılı bakiye 2.541,03 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, 01/12/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.