YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/11726
KARAR NO : 2012/6602
KARAR TARİHİ : 21.03.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıkların, pimapen pencerenin emniyet pimini kırmak suretiyle mağdura ait işyerine girdiklerinin anlaşılması karşısında; 5560 sayılı yasa ile değişik 5237 sayılı TCK’nın 142/4 maddesi atfı ile birden fazla kişiyle işyeri dokunulmazlığını bozma ve mala zarar verme suçlarından zamanaşımı içerisinde dava açılması olanaklı görülmüş, 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi hükmü karşısında; tebliğnamedeki 1 numaralı bozma isteyen düşünce benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-Sanık …’nun dosya içerisinde bulunan adli sicil kaydına göre, daha önce kasıtlı bir suçtan mahkum olmadığının anlaşılması karşısında; 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231. maddesi uyarınca ve bu maddenin 6. fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7. maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunda olumlu yada olumsuz bir karar verilmemesi,
2-İddianamede, sanıkların 5237 sayılı TCK’nın 142/2-d maddesi uyarınca cezalandırılmaları talep edilmesine rağmen, sanıklara 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, aynı Yasanın 142/1-b maddesi uyarınca cezalandırılmaları cihetine gidilmesi,
3-İddianamede talep edilmemiş olmasına rağmen, sanık …’e 5271 sayılı CMK’nın 226. maddesi uyarınca ek savunma hakkı tanınmadan, 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesi uyarınca uygulama yapılması,
4-Kısa kararda yargılama gideri miktarı gösterilmemiş olmasına rağmen, gerekçeli kararda gösterilerek çelişki yaratılması,
5-Yargılama giderlerinin her bir sanığın sebep olduğu tutar kadar ayrı ayrı yükletilmesi gerektiği gözetilmeden, 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı olarak “müteselsilen” alınmasına karar verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’ün temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, 21.03.2012 tarihinde oy birliğiyle karar verildi