YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14802
KARAR NO : 2013/692
KARAR TARİHİ : 28.01.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs etmek, silahla tehdit ve hakaret suçlarından sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçlardan mahkûmiyetine dair Kadınhanı Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 15.02.2007 gün ve 2006/5 Esas, 2007/31 Karar sayılı hükümlerin süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Hakaret suçundan kurulan hükmün incelenmesinde;
Sanık hakkında hükmolunan cezanın miktar ve türüne göre 5219 sayılı Kanunun 3-B maddesi ile değişik 1412 sayılı CMUK.nın 305/1. maddesi gereğince verildiği tarihe göre kesin olup temyizi mümkün olmadığından, sanık müdafiin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
Sanık hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçuna teşebbüs ve silahla tehdit suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyizlere gelince;
Sanık müdafiin esasa ilişkin savunmasında lehe olan hükümlerin uygulanmasını istemiş olduğu gözetilerek, 5237 sayılı TCK.nın 62. maddesinin “failin geçmişi, sosyal ilişkileri, fiilden sonraki ve yargılama sürecindeki davranışları, cezanın failin geleceği üzerindeki olası etkileri gibi hususlar göz önünde bulundurulabilir. Takdiri indirim nedenleri kararda gösterilir” şeklindeki düzenleme karşısında bu hususlar irdelenmeden, kanuni ve yeterli gerekçe gösterilmeden takdiri indirim uygulanmasına yer olmadığına karar verilmesi,
Hükümden sonra yürürlüğe giren 19.12.2006 günlü 5560 sayılı Kanunun 23 ve 08.02.2008 tarihli 5728 sayılı Kanunun 562. maddeleri ile değişik 5271 sayılı CMK.nın 231. maddesi karşısında, koşulların varlığı halinde hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına karar verilip verilmeyeceği hususunun 6008 sayılı Kanunun 7. maddesi de gözetilip mahkemesince değerlendirilmesi lüzumu,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükümlerin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 28.01.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.