Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2011/8804 E. 2013/1562 K. 19.02.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/8804
KARAR NO : 2013/1562
KARAR TARİHİ : 19.02.2013

Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanıklar …, …, …, …’ın yapılan yargılamaları sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetlerine dair … Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 02.07.2009 gün ve 2007/209 Esas, 2009/164 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanıklar müdafii ve sanıklar tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanıklar …, … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükümlerin incelenmesinde,
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatları yapılmış bulunduğundan, sanık … müdafii ve sanıkların yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun olan hükümlerin ONANMASINA,
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün incelenmesinde,
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun Dairemizce de benimsenen 07.06.2011 gün ve 2011/2 Esas, 2011/126 sayılı Kararında vurgulandığı gibi sanığın adli sicil kaydına konu olan … Sulh Ceza Mahkemesinin 29.03.2006 gün ve 2005/203 Esas, 2006/34 Karar sayılı ilamı ile tayin olunan adli para cezasının miktarı itibarıyla 1412 sayılı CMUK.nın 305/2. maddesi gereğince kesin olduğu ve aynı Kanunun 305/son maddesi gereğince tekerrüre esas olmayacağı gözetilmeden, 5237 sayılı TCK.nın 58. maddesi gereğince sanık hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin uygulanmasına karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafii temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılama yapılmaksızın düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı Kanunun 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanarak, hüküm fıkrasında yer alan “sanıklardan …’in … Sulh Ceza Mahkemesinin 2005/203 Esas, 2006/34 Karar sayılı ilamıyla daha önce suç işlemiş olduğu anlaşıldığından, 5237
sayılı TCK.nın 58. maddesi uyarınca hakkında mükerrirlere özgü infaz rejiminin ve cezanın infazından sonra denetimli serbestlik tedbirinin uygulanmasına” ilişkin ibare hükümden çıkartılmak suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun olan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
Sanık … hakkında kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan kurulan hükmün temyiz incelenmesine gelince;
Sanık …’nin, oğlu ve kocası olan sanıkların kaçırdığı mağdure … …’ı, birlikte oturdukları eve getirdiklerinde onun alıkonulmasına ilişkin herhangi bir eyleminin bulunmaması karşısında, TCK.nın 39. maddesinde öngörülen suça yardım etme halinin gerçekleşmeyeceği, suçu bilme ve adli makamlara haber vermemenin suçun icrasını kolaylaştırma olarak kabul edilemeyeceği, sanığın eyleminin TCK.nın 283/3. maddesinde öngörülen suçluyu kayırma suçunu oluşturabileceği, ancak sanığın oğlu ve kocası olan diğer sanıkları kayırmasının ise aynı maddenin son fıkrası uyarınca cezayı gerektirmediği, sanık hakkında CMK.nın 223/4-b uyarınca ceza verilmesine yer olmadığı kararı verilmesi gerektiği gözetilmeden, TCK.nın 109. ve 39. maddeleri uyarınca mahkûmiyet kararı verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.