YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26245
KARAR NO : 2012/28634
KARAR TARİHİ : 27.12.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Verilen kararın aynen infazına

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Hırsızlık suçundan hükümlü …’ın, 765 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 493/1, 522. maddeleri gereğince 1 yıl hapis cezası ile cezalandırılmasına dair, Şişli 4. Asliye Ceza Mahkemesinin 02.02.2005 tarihli ve 2001/915 esas, 2005/54 sayılı kararının infazı sırasında, 01.06.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun lehe hükümlerinin uygulanması talebi üzerine, hükümlünün 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 142/1-b, 145. maddeleri uyarınca yapılan uyarlama sonucunda önceki hükmün aynen infazına ilişkin, aynı Mahkemenin 09/08/2005 tarihli kararına karşı karşı hükümlünün 14.09.2005 tarihli temyizi üzerine İstanbul 7. Ağır Ceza Mahkemesi’nin 14.10.2005 tarihli ve 2005/614 değişik iş sayılı kararı ile itirazın reddine karar verdiği, 05.08.2011 tarihli vekalet ekli temyiz dilekçesi ile ise; hükümlü … müdafiinin 09.08.2005 tarihli ek kararın hükümlüye tebliğine ilişkin tebligatın geçersiz olduğundan bahisle eski hale getirme talepli temyiz isteminde bulunduğu, Dairemizce Şişli 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/08/2005 tarihli ve 2001/915 esas, 2005/54 sayılı uyarlama kararının temyizi olanaklı olduğu halde hükümlünün anılan karara yönelik süresinde yaptığı 14.09.2005 tarihli temyiz isteminin, itiraz mahiyetinde kabul edilerek reddine ilişkin İstanbul 7.Ağır Ceza Mahkemesince verilen 14.10.2005 tarihli ve 2005/614 değişik iş sayılı kararı, yasal dayanaktan yoksun ve yok hükmünde olduğu kabul edilmekle,
Şişli 4. Asliye Ceza Mahkemesi’nin 09/08/2005 tarihli ve 2001/915 esas, 2005/54 sayılı uyarlama kararına yönelik 14.09.2005 tarihli hükümlü ve aynı hükme yönelik temyiz mahiyetindeki 05.08.2011 tarihli hükümlü müdafiinin temyiz istemlerinin incelenmesinde:
5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca hükümlü yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b maddesine uyan hırsızlık suçunu oluşturan eylem nedeniyle aynı Yasanın 61. maddesine uygun olarak temel cezanın ne şekilde saptanacağının belirlenmesi ve bireyselleştirmenin yapılması için duruşma açılmasının zorunlu bulunduğu gözetilmeden, dosya üzerinde

yapılan inceleme sonucu yazılı şekilde karar verilmiş ise de, hükümlünün eylemine uyan 765 sayılı TCK.nın 493/1, 522/1(pek hafif). maddelerine göre, 1.6.2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nın aynı suça uyan 142/1-b, 143, 53/1; 116/2-4, 53; 151/1,53. maddelerinde öngörülen özgürlüğü bağlayıcı cezanın türü, alt ve üst sınırları bakımından anılan Yasanın 7/2, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddeleri ışığında; 765 sayılı Yasa hükümlerinin hükümlü yararına olduğu anlaşılmakla yapılan temyiz incelemesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre hükümlü … ve müdafiinin temyiz itirazları yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle, eleştiri dışında, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 27.12.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.