YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/14392
KARAR NO : 2013/1528
KARAR TARİHİ : 19.02.2013
Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı ve tehdit suçlarından sanık …’nun bozma üzerine yapılan yargılaması sonunda; beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan mahkûmiyetine, tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına dair … Ağır Ceza Mahkemesinden verilen 04.06.2012 gün ve 2010/233 Esas, 2012/160 Karar sayılı beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hüküm yönünden re’sen de temyize tâbi hükümlerin Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelendi;
5271 sayılı CMK.nın 231. maddesinin 5. fıkrasına göre verilen tehdit suçundan kurulan hükmün açıklanmasının geri bırakılmasına ilişkin karar, aynı kanun maddesinin 12. fıkrası uyarınca itiraza tâbi olduğu, bu kararların temyizinin mümkün bulunmadığı ve 5271 sayılı CMK.nın 264. maddesine göre de kanun yolunun ve merciin belirlenmesinde yanılma başvuranın hakkını ortadan kaldırmayacağından sanık müdafiin dilekçesi bu karar yönünden itiraz niteliğinde kabul edilip merciince değerlendirileceği gözetilerek, incelemenin sanık hakkında beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun nitelikli cinsel istismarı suçundan kurulan hükme yönelik temyiz istemi ile sınırlı olarak yapılmasına karar verildikten sonra gereği düşünüldü:
Sanığın 5237 sayılı TCK.nın 53/1. maddesinin (a), (b), (d) ve (e) bentlerindeki haklarının tamamından hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar, (c) bendindeki haklarından yalnız “kendi alt soyu üzerindeki velâyet, vesayet ve kayyımlık yetkileri yönünden koşullu salıverilmesine kadar” diğer kişiler yönünden ise hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar” yoksun bırakılması kasten işlemiş olduğu suçtan dolayı hapis cezasına mahkûmiyetin kanuni sonucu olarak infaz aşamasında nazara alınmasının mümkün olması nedeniyle hükümde “sanık hakkında TCK.nın 53/1, 2, 3. maddesinin uygulanmasına” şeklinde karar verilmesinde bir isabetsizlik bulunmadığından tebliğnamede bu husustan bozma isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
Delillerle iddia ve savunma, duruşma göz önünde tutularak tahlil ve takdir edilmiş sübutu kabul olunan fiillerin unsurlarına uygun şekilde tavsif ve tatbikatı yapılmış bulunduğundan, sanık müdafiin yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının reddiyle re’sen de temyize tâbi hükmün ONANMASINA, 19.02.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.