Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/3962 E. 2012/11812 K. 22.05.2012 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/3962
KARAR NO : 2012/11812
KARAR TARİHİ : 22.05.2012

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık, mala zarar verme, işyeri dokunulmazlığını ihlal
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 141 ve 142. maddelerinde tanımlanan hırsızlık suçu ile 765 sayılı TCK’nın 493/1-son maddelerindeki suçun öğelerinin farklı olduğu, sanıkların eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143 maddesindeki geceleyin bina içinden hırsızlık suçunun yanı sıra aynı Yasanın 116/2-4, 119/1-c ve 151/1. maddesindeki geceleyin birden fazla kişi birlikte işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını da oluşturduğu, 5252 sayılı Yasanın 9/3. maddesi uyarınca sanıklar yararına olan hükmün önceki ve sonraki kanunların ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ortaya çıkan sonuçların birbiriyle karşılaştırılması suretiyle bulunacağı gözetilerek, suç tarihinde yürürlükte olan yasa ile sonradan yürürlüğe giren yasaya gör sanıklar hakkında lehe yasanın saptanabilmesi için öncelikle; olay yerinde keşif yapılıp, PVC doğramadan yapılmış işyerinin giriş kapısının sağlam ve muhkem olup olmadığının belirlenmesi; ayrıca sanık …’ın olay esnasında bulunduğu yerden diğer sanıkları göremediğini beyan etmesi, mahkemece de sanık …’ın otomobili iş yerinin yan sokağına park edip arabada bekleyerek gözcülük yaptığının kabul edilmesi karşısında, bu sanığın bulunduğu yer itibariyle diğer sanıkların hırsızlık yaptığı yeri görüp göremeyeceğinin kesin olarak belirlenerek 765 sayılı TCK’nın 493/son maddesinin uygulanma koşullarının gerçekleşip gerçekleşmediğinin belirlenerek sonucuna göre; 765 sayılı Yasaya göre hırsızlık, 5237 sayılı Yasaya göre de hırsızlık, işyeri dokunulmazlığını bozmak ve mala zarar vermek suçlarını oluşturan eylemleri nedeniyle verilmesi gereken sonuç cezalara göre lehe olan yasa belirlenerek uygulama yapılması gerektiği gözetilmeden yazılı şekilde hüküm verilmesi,
2-Sanıkların, olaydan sonra Denizli İli’nden ayrılıp, … İlçesi … mevkiinde bulundukları sırada, müştekinin başvurusu olmadan, kuşku üzerine yakalanmaları sonucunda suçlarını kabul edip, hırsızlık yaptıklarını ve yerini göstereceklerini söyleyerek, suça konu malın iadesini sağlamaları karşısında; haklarında 765 sayılı TCK’nın 523 (5237 sayılı TCK’nın 168/1) maddesinin uygulanması gerektiğinin gözetilmemesi,
3-Kabule göre de;
Sanık …’in, diğer sanık … ile birlikte müştekinin işyerine girerek hırsızlık suçunu işlediğinin anlaşılması karşısında; hakkında işyeri dokunulmazlığını ihlal suçundan 5237 sayılı TCK’nın 119/1-c maddesi gereğince uygulama yapılmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …, … ve … müdafiilerinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle isteme uygun olarak BOZULMASINA, 22.05.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.