Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2012/26903 E. 2013/39901 K. 17.12.2013 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/26903
KARAR NO : 2013/39901
KARAR TARİHİ : 17.12.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Bina içerisinde muhafaza altına alınan eşya hakkında hırsızlık, konut dokunulmazlığının ihlali
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Duruşmada, her ne kadar sanık …’a iddianame okunmamış ise de; iddianemenin sanığa, savunmasının alındığı 14.04.2010 tarihli celseden önce 14.04.2010 tarihinde cezaevi aracılığıyla tebliğ edilerek savunmasını hazırlamak üzere yeterince zaman tanındığı, sanığın savunmasını yaparken suçun neden ibaret olduğunu bildiği de yaptığı savunma içeriğinden anlaşılmakla, yasal hakları da hatırlatılan sanığın savunmasını hazırlamak üzere süre de istememesi karşısında, bu eksiklik sonuca etkili görülmediğinden bozma nedeni yapılmamış, sanık hakkında TCK’nın 58. maddesinin uygulanması sırasında hangi ilamın uygulamaya esas alındığının ve mükerrirlere özgü infaz rejimine göre gerçekleştirilecek ceza infazından sonra denetimli serbestlik tedbiri uygulanacağının gösterilmemesi ise infaz aşamasında giderilebilir bir eksiklik olarak görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 53/1. maddesinin c bendindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından yoksunluğun, “kendi alt soyu” yönünden koşullu salıverme tarihine kadar süreceğinin gözetilmemesi suretiyle aynı maddenin üçüncü fıkrasına aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık … ve müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkrasından “TCK’nın 53/1. maddesinin uygulanmasına” ilişkin bölüm çıkarılarak, yerine “53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.12.2013 tarihinde oybirliği ile karar verildi.