YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2012/17758
KARAR NO : 2013/28145
KARAR TARİHİ : 09.10.2013

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Sanıkların, şikayetçiye ait ve kilitlenmek suretiyle park halinde bırakılan motosikleti çaldıklarının anlaşılması karşısında, eylemlerinin 5237 sayılı TCK’nın 142/1. maddesinin (b) bendine uyduğu gözetilmek suretiyle kurulan hükümde bir isabetsizlik görülmemiş ve tebliğnamenin bozma isteyen düşüncesi benimsenmemiştir.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihi itibarıyle güneşin batış saatinin 19.43 olup bir saat sonrasının geceye tekabül ettiği ve suçun saat 19-20 sıralarında işlendiğinin anlaşılması karşısında, sanıkların eyleminin gündüz vaktine denk gelen zaman diliminde işlendiği gözetilmeden, gece vakti işlendiğinden bahisle sanıkların cezasında TCK’nın 143. maddesiyle arttırım yapılmak suretiyle sanıklara fazla ceza tayini,
2-Kasten işlemiş oldukları suçtan dolayı hapis cezasıyla mahkumiyetin yasal sonucu olarak sanıkların, 5237 sayılı TCK’nın 53/1-c bendinde belirtilen haklardan aynı maddenin 2. fıkrası uyarınca hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar yalnızca, kendi alt soyları üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise anılan maddenin 3. fıkrası uyarınca mahkum oldukları hapis cezasından koşullu salıverilinceye kadar yoksun bırakılmalarına karar verilmesi gerektiğinin düşünülmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve …’in temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, diğer yönleri incelenmeyen hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedenleri yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi aracılığıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, hüküm fıkralarından TCK’nın 143/1.maddesinin uygulanmasına ilişkin bölümler çıkarılarak yerlerine ” sanık … hakkında sonuç olarak TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince 3 yıl hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına” tümcesinin ve ”sanık … hakkında sonuç olarak TCK’nın 142/1-b maddesi gereğince 2 yıl 4 ay hapis cezasıyla cezalandırılmasına ve infazın bu ceza miktarı üzerinden yapılmasına” tümcesinin ayrı ayrı hüküm fıkralarına eklenmesi suretiyle ve hüküm fıkralarından TCK’nın 53. maddenin uygulanmasına ilişkin bölümlerin çıkarılarak, yerlerine ” TCK’nın 53/1. maddesinde belirtilen ve 53/3. maddesindeki kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri dışındaki haklardan sanığın mahkum olduğu hapis cezasının infazı tamamlanıncaya kadar; 53/3. maddesi gözetilerek 53/1-c maddesi uyarınca kendi alt soyu üzerindeki velayet, vesayet ve kayyımlık yetkileri açısından ise koşullu salıverilme tarihine kadar yoksun bırakılmasına” cümlesinin ayrı ayrı eklenmesi suretiyle, diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 09.10.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.