Yargıtay Kararı 11. Hukuk Dairesi 2020/7880 E. 2021/7387 K. 28.12.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/7880
KARAR NO : 2021/7387
KARAR TARİHİ : 28.12.2021

MAHKEMESİ :FİKRİ VE SINAÎ HAKLAR HUKUK MAHKEMESİ

TÜRK MİLLETİ ADINA

Taraflar arasındaki dava sonucu mahkemece verilen 29.04.2008 gün ve 2006/574 E.-2008/124 K. sayılı hükmün Dairemizce 13.11.2019 gün ve 2019/152 E.-2019/7193 K. sayılı ilamla bozulması üzerine yukarıda tarih ve sayısı belirtilen direnme kararına ilişkin dava dosyası 02.12.2016 tarih ve 6763 sayılı Yasa’nın 43 ve geçici 4/1. maddesi uyarınca dosya Dairemize gönderilmiş olmakla, dosyadaki kağıtlar okundu gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkilinin “Teknik Katı Atık Yönetimi Ticaret Limited Şirketi” adı altında faaliyette bulunduğunu, bu ismi marka olarak tescil ettirmek üzere yaptıkları başvurunun TPMK tarafından reddedildiğini, yeniden inceleme için yapmış oldukları itirazın ise YİDK tarafından nihai olarak reddedildiğini, halbuki başvuruda yer alan “teknik” ibaresinin tek başına esas unsur olmayıp ismin diğer kısmı olan “katı atık yönetimi”ni tamamlayan yardımcı unsur niteliğinde olduğunu ve ibarenin bu haliyle ayırtedicilik vasfını kazandığını ileri sürerek, TPMK YİDK’nın 13.10.2006 tarihli ve 2006/M-2806 sayılı kararının iptali ile başvuru markasının müvekkili adına tesciline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı TPMK vekili, Kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak, davanın reddine karar verilmesini talep etmiştir.
Davalı şirketler, davaya cevap vermemiş ve herhangi bir savunmada bulunmamıştır.
Mahkemece, bozma kararı üzerine yapılan yargılama sonucunda, davanın davalı kurum yönünden kabulü ile Türk Patent YİDK’in 2006-M-2806 sayılı kararının iptaline, diğer davalılar yönünden ise bozma kararında direnilmesine karar verilmiştir.
Karar, davalı kurum vekili tarafından direnme hükmü dışında kalan yönler bakımından temyiz edilmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı Kurum vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davalı Kurum vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davalı Kurum’dan alınmasına, 28/12/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.