YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/2834
KARAR NO : 2021/6602
KARAR TARİHİ : 06.10.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 50/1-a, 52/2-4, 53/6, 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddeleri gereğince mahkûmiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık ve katılan vekili tarafından temyiz edilmekle, dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Katılan vekili 29/11/2010 havale tarihli süre tutum dilekçesiyle hükmü temyiz etmiş ise de, 13/01/2020 tarihinde verdiği cevap dilekçesinde açıkça “kararın bozulmasını gerekli kılacak eksiklik olmadığını, maddi gerçeğe ulaşıldığını, mahkeme kararının kanun ve usule uygun olduğundan ötürü hükmün onanmasını istediğini” beyan etmekle, 05/06/2013 tarihli vekaletname içeriğine göre davadan ve kanun yollarından feragat yetkisi bulunan katılan vekilinin temyiz isteminden feragat ettiği belirlenerek sanığın temyiz itirazına hasren yapılan incelemede;
Olay günü saat 06.00 sıralarında sanık sürücü …’ın idaresindeki çekici ile meskun mahal dışında, 10.5 metre genişliğinde, bölünmüş, asfalt kaplama, kuru, eğimsiz yolda, açık havada, alacakaranlık vaktinde aracının sağ ön tampon kısmı ile aynı istikamette seyir halinde olan …in idaresindeki otomobilin sol yan arka kısmına çarptığı ve otomobilin sağ taraftan yol dışına çıkarak devrilmesine neden olduğu, kaza sebebiyle …in aracında yolcu olarak bulunan katılan … ve …’ın vücutlarında orta derecede kırık oluşacak şekilde yaralandıkları olayda;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 23/01/2018 tarih 2017/463 esas 2018/20 karar sayılı ve 23/01/2018 tarih 2015/962 esas 2018/16 karar sayılı ilamlarında vurgulandığı üzere, sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının ödenmemesi halinin infaz aşamasında değerlendirilmesi gerektiği dikkate alındığında, 5237 sayılı TCK’nın 52/4. maddesi yerine 5275 sayılı Kanunun 106/3. maddesinin uygulanması bozma nedeni yapılmamıştır.
Bozma ilamına uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine incelenen dosya kapsamına göre sanığın sanığın kusur durumuna, takdiri indirim hükümlerinin uygulanması gerektiğine, ertelemeye, ceza miktarına ve güvenlik tedbirinin uygulanmasının hatalı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen uzun süreli hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesi olan TCK’nın 50/4. maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. maddesine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu konularda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden hükmün 6. maddesinde yer alan “TCK’nun 50/1-a maddesince” ibaresinin çıkarılarak yerine ” TCK’nın 50/4. maddesi yollamasıyla 50/1-a maddesi gereğince” ibaresinin eklenmesi suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06/10/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.