YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/14918
KARAR NO : 2013/3129
KARAR TARİHİ : 21.03.2013
Kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair Söke 1. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 01.05.2008 gün ve 2006/243 Esas, 2008/219 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, mağdurun ablasına yönelik tehdit eylemi ile ilgili zamanaşımı içinde kamu davasının açılması mümkün görülmüştür.
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre sanık müdafiin yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Sanığın elinde jilet olduğu halde, mağduru kolundan tutarak mağdurun ablasına telefon etmek amacıyla o civarda bulunan bir markete götürdüğü ve markette telefonla konuştuğu esnada mağdurun sanığın dikkatsizliğinden yararlanarak kaçtığı, bu şekilde sanığın tamamlanan eyleminin TCK.nın 109/2. maddesinde düzenlenen cebir kullanmak suretiyle kişiyi hürriyetinden yoksun kılma suçunu oluşturduğu sabit olduğu halde, sanığın aynı Kanunun 109/1. maddesi gereğince cezalandırılması ve hakkında teşebbüs hükmünün uygulanması,
Kabule göre de,
Sanık hakkında 5237 sayılı TCK.nın 109/3.a-f maddesi uyarınca belirlenen 2 yıl hapis cezası üzerinden aynı Kanunun 35/2. maddesi uyarınca 3/4 oranında indirim yapılırken 6 ay yerine 8 ay olarak ve TCK.nın 62. maddesiyle yapılan indirim sonucu da 5 ay yerine 6 ay 20 gün olarak hapis cezası olarak tayini suretiyle fazla cezaya hükmolunması,
Kanuna aykırı, sanık müdafinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, sanığın ceza miktarı itibarıyla kazanılmış hakkı saklı kalmak kaydıyla 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek hükmün CMUK.nın 321 ve 326. maddeleri uyarınca BOZULMASINA, 21.03.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.