Yargıtay Kararı 12. Hukuk Dairesi 2021/5241 E. 2021/10530 K. 23.11.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2021/5241
KARAR NO : 2021/10530
KARAR TARİHİ : 23.11.2021

MAHKEMESİ : Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesi

Yukarıda tarih ve numarası yazılı Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın müddeti içinde temyizen tetkiki alacaklı vekili tarafından istenmesi üzerine bu işle ilgili dosya daireye gönderilmiş olup, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve dosya içerisindeki tüm belgeler okunup incelendikten sonra işin gereği görüşülüp düşünüldü :
Alacaklı tarafından borçlu hakkında bonoya dayalı olarak kambiyo senetlerine özgü haciz yoluyla başlatılan takipte, alacaklının icra mahkemesine başvurusunda; yıllık %144 temerrüt faiz işletileceğinin kararlaştırıldığını, icra müdürlüğünce yapılan dosya kapak hesabı ile fazla ödeme nedeni ile borçluya iade edilecek tutarın belirlendiği ve 18.09.2018 tarihli karar ile de takip dosyasının infaz nedeniyle işlemden kaldırılmasına, maaş üzerindeki hacizlerin kaldırılmasına bakiye borcun gönderilmesi taleplerinin reddine karar verildiğini, yapılan işlemin hukuka aykırı olduğunu ileri sürerek 18.09.2018 tarihli icra müdürlüğü işleminin iptalini talep ettiği, İlk Derece Mahkemesince davanın reddine hükmedildiği, alacaklı vekili tarafından istinaf yoluna başvurulması üzerine, Bölge Adliye Mahkemesince, alacaklı vekilinin istinaf başvurusunun esastan reddine karar verildiği anlaşılmaktadır.
Dairemizin yerleşik içtihatlarına göre takip talebinde istenen faiz oranının cinsinin belirtilmesi ya da istenen faiz oranının o tarihte uygulanan yasal veya ticari faiz oranlarından birine denk gelmesi durumunda o tür faiz oranının istendiğinin kabulü gerekeceğinden ödeme emrine yasal sürede itiraz edilmemiş olsa bile faizin istenen faiz türüne göre ve değişen oranlarda hesaplanması gerekir. Ancak, ödeme emrinde talep edilen faiz oranının yasal veya ticari faizden farklı olması ve itiraz edilmeksizin kesinleşmesi durumunda anılan faizin uygulanması gerekecektir.
Öte yandan, TTK’nın 8. maddesine göre; ticari işlerde temerrüt faiz oranı serbestçe belirlenebileceğinden, TBK’nın 88. ve 120. maddelerinde akdi faiz ve temerrüt faizi ile ilgili sınırlamaların, ticari işler bakımından uygulanabilirliği bulunmamaktadır.
Somut olayda; 11.600,00 TL alacağın, takip tarihinden itibaren işleyecek aylık % 12 oranından az olmamak üzere sabit oranlı faizi ile birlikte tahsilinin istendiği, takibin bu haliyle kesinleştiği anlaşılmaktadır. 04.01.2006 tarihli takip talebinde takip tarihinden itibaren yürütülmesi istenen işleyecek aylık % 12 faiz oranının, yasal ya da ticari temerrüt faiz oranına denk gelmediği açıktır. Bu durumda talep edilen faiz oranı, belirtilen faiz oranlarına uygun olmadığından ve faiz oranına süresinde itiraz da edilmediğinden, alacaklının takipten sonrası için, yasal ya da avans faiz oranının uygulanmasını istediği sonucuna varılamaz. Dolayısıyla, takip tarihinden sonraki dönem için işleyecek faizin belirlenmesinde, değişen oranlarda avans faiz oranlarına göre hesaplama yapılması mümkün olmayıp; kesinleşen (aylık %12) yıllık %144 oranı esas alınmalıdır.
O halde, İlk Derece Mahkemesince, yukarıda değinilen açıklamalar doğrultusunda, takipten sonrası için işleyecek faiz oranının itirazsız kesinleştiği hususu göz önünde bulundurularak, şikayete konu dosya hesabının sabit yıllık % 144 faiz oranı esas alınarak yaptırılacak bilirkişi incelemesi sonucunda oluşacak neticeye göre karar verilmesi gerekirken, yanılgılı değerlendirme ile yazılı şekilde hüküm tesisi ve istinaf başvurusu üzerine Bölge Adliye Mahkemesince, başvurunun esastan reddine karar verilmesi isabetli olmayıp bozmayı gerektirmiştir.
SONUÇ : Alacaklı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile yukarıda yazılı nedenlerle 5311 sayılı Kanun ile değişik İİK’nin 364/2. maddesinin göndermesiyle uygulanması gereken 6100 sayılı HMK’nin 373/1. maddesi uyarınca, Adana Bölge Adliye Mahkemesi 10. Hukuk Dairesinin 13/04/2021 tarih ve 2019/2893 E.- 2021/968 K. sayılı kararının KALDIRILMASINA, Adana 3. İcra Hukuk Mahkemesi’nin 26/09/2019 tarih ve 2018/682 E. – 2019/671 K. sayılı kararının BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, dosyanın kararı veren İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin de Bölge Adliye Mahkemesi’ne gönderilmesine, 23/11/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.