YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/7021
KARAR NO : 2012/11954
KARAR TARİHİ : 26.11.2012

Çocuğun basit cinsel istismarı suçundan sanık …’ın yapılan yargılaması sonunda; atılı suçtan mahkûmiyetine dair … 2. Asliye Ceza Mahkemesinden verilen 09.07.2008 gün ve 2008/106 Esas, 2008/605 Karar sayılı hükmün süresi içinde Yargıtayca incelenmesi sanık müdafii tarafından istenilmiş olduğundan dava evrakı Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığından tebliğname ile Daireye gönderilmekle incelenerek gereği düşünüldü:
Mağdurenin üvey babası olan sanığın, … Çocuk Yuvası Müdürlüğüne verdiği 04.04.2007 günlü dilekçede, mağdurenin teyzesi olan … ’ın fuhuş yaptığını, karısını ve mağdureyi evine götürdüğünü ve fuhuşa sürüklemek istediğini bildirmesi üzerine, konunun Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne intikal ettirilip, mağdurenin polis tarafından kuruluşa tesliminin sağlandığı, mağdurenin ise 09.04.2007 günlü dilekçede, üvey babası sanığın teyzesine iftira ettiğini belirtip, babasının kendisine tacizde bulunduğunu iddia ettiği, sosyal inceleme raporunda, … ’ın evinin İl Sağlık Müdürlüğü kararıyla 02.03.2007’de fuhuş sebebiyle mühürlendiğinin yazılı olduğu, mağdurenin 04.06.2007’de kolluk tarafından vekili ve psikolog huzurunda alınan ifadesinde, cinsel istismar iddiasında bulunmasını annesinin istediğini, sanığı kendisini ve annesini dövdüğü için suçladığını belirtirek, sanığın suçsuz olduğunu ifade ettiği, ancak mahkemedeki 11.03.2008 tarihli ifadesinde yine babasını suçladığı anlaşılan olayda; mağdurenin aşamalardaki beyanlarının çelişkili olması, taciz iddiası ile ilgili yer ve zaman bildirmemesi, tanık annenin şikâyetten bir müddet önce mağdureyi de yanına alarak sanıktan ayrı yaşamaya başlaması, mağdurenin taciz iddiasının sanığın Sosyal Hizmetler İl Müdürlüğüne yaptığı müracaat sonrası gündeme getirilmesi hususları bir bütün olarak değerlendirildiğinde sanığın mahkûmiyetine yönelik kesin ve inandırıcı delil bulunmadığı halde yeterli gerekçe dahi gösterilmeden beraati yerine yazılı şekilde mahkûmiyetine karar verilmesi,
Kanuna aykırı, sanık müdafiin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek CMUK.nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 26.11.2012 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.