YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4280
KARAR NO : 2021/7330
KARAR TARİHİ : 21.04.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürmeye teşebbüs
HÜKÜM : 1) Sanığın, katılana karşı kasten öldürmeye teşebbüs suçundan TCK’nin 81/1, 35, 29, 62, 53 ve CMK’nin 283. maddeleri gereğince 7 yıl 6 ay hapis cezasının kazanılmış hak nedeniyle 5 yıl hapis cezası olarak infazına dair; Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesinin 26.12.2018 tarih ve 2018/124 Esas – 2018/579 Karar sayılı kararı
2) İstinaf başvurusunun esastan reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.04.2019 tarih ve 2019/702 Esas – 2019/1302 Karar sayılı kararı
3) Sanık müdafiin temyiz isteminin reddine dair; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 21.11.2019 tarih tarihli ek kararı

TÜRK MİLLETİ ADINA

İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.04.2019 tarih ve 2019/702 Esas – 2019/1302 Karar sayılı kararı ile 21.11.2019 tarihli ek kararının, sanık müdafii tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. ve 296/2. maddelerinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
İlk derece mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığın “kasten nitelikli yaralama” suçundan neticeten “5 yıl” hapis cezası ile cezalandırılmasına karar verildiği, bu kararın sadece sanık müdafii tarafından istinaf edilmesi üzerine, bölge adliye mahkemesince kararın bozulduğu, bozma sonrası sanık hakkında “kasten öldürmeye teşebbüs” suçundan “7 yıl 6 ay” hapis cezasına hükmolunduğu ancak; aleyhe istinaf isteminin bulunmaması nedeniyle CMK’nin 283. maddesi gereğince kazanılmış hakkı gözetilerek cezasının “5 yıl” hapis cezası olarak infazına karar verildiği, verilen kararın CMK’nin 286/2. fıkrasında gösterilen istisnalar içerisinde yer almadığı, CMK’nin 283. maddesi uyarınca verilen “5 yıl” hapis cezasının infaza ilişkin olması nedeniyle bu durumu etkilemeyeceği belirlenmekle, hükmün temyize tabi olduğu anlaşıldığından, sanık müdafiin temyiz isteminin reddine dair İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 21.11.2019 tarihli ek kararının kaldırılması suretiyle yapılan incelemede;
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Sanık hakkında hüküm kurulurken, aleyhe istinaf isteminin bulunmaması nedeniyle sanığın kazanılmış hakkının gözetildiği fıkrada CMK’nin 283. maddesinin uygulama maddesi olarak gösterildiği anlaşılmakla, tebliğnamedeki görüşe iştirak edilmemiştir.
İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesinin 19.04.2019 tarih ve 2019/702 Esas – 2019/1302 Karar sayılı “istinaf başvurusunun esastan reddine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanık müdafiin; suç vasfına, sanığın öldürme kastı bulunmadığına, taksirle ya da kasten yaralama suçunu oluşturacağına, teşdit yapılarak fazla ceza tayin edildiğine, sanık hakkında meşru müdafaa ve sınırın aşılması hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrik indirim oranının az olduğuna, keşif yapılması gerektiğine, sanığın cezai ehliyetine dair rapor aldırılmadan eksik inceleme ile karar verildiğine vesaireye yönelen ve yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, 5271 sayılı CMK’nin 302/1. maddesi gereğince, isteme uygun olarak TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “Kocaeli 1. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 10. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 21.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.