YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/4480
KARAR NO : 2021/2215
KARAR TARİHİ : 09.03.2021

MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen davada Antalya 2. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce verilen 14.02.2018 gün ve 2017/320 – 2018/86 sayılı kararı onayan Daire’nin 19.06.2019 gün ve 2018/3011 – 2019/4606 sayılı kararı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği de anlaşılmış olmakla, dosya için düzenlenen rapor dinlenildikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra gereği konuşulup düşünüldü:
Davacı vekili, davalılardan …’ın davacı şirketin Tire fabrikasında 18.06.2009 tarihinde satış temsilcisi olarak çalışmaya başladığını, 27.01.2012 tarihli istifa dilekçesi ile işten ayrıldığını, fesihten hemen sonra davacı şirketin rakibi olan diğer davalı şirkette çalışmaya başladığını, taraf şirketlerin aynı sektörde faaliyet gösterdiğini, davalı …’ın davacı şirketin müşterilerine ait tüm bilgilere ve şirketin ticari sırlarına vakıf olduğunu, 19/03/2012 tarihli ihtarname ile davalı …’ın çalışmasına son verilmesi istendiğini, davalı …’ın cevabi ihtarnamesinde rekabet yasağının yok hükmünde olduğunu belirttiğini, davalı şirketinin İş Kanunu 23/c maddesi gereğince durumu öğrenmesine rağmen davalı …’ı çalıştırmaya devam ettiği için sorumlu olduğunu, davalı …’ın davacı ile akdettiği 2009 tarihli iş sözleşmesinin 6. maddesi uyarınca rekabet yasağına aykırı davranması sebebiyle cezai şartı ödemek zorunda olduğunu savunarak fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydı ile 25.872,00 TL cezai şartın işe başlama tarihten itibaren yasal faizi ile birlikte davalılardan tahsiline karar verilmesini istemiştir.
Davalı, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece iddia, savunma ve tüm dosya kapsamına göre davanın reddine dair verilen karar davacı vekilinin temyizi üzerine Dairemizce onanmıştır.
Davacı vekili bu kez karar düzeltme talebinde bulunmuştur.
Yargıtay ilamında benimsenen gerektirici sebeplere göre, davacı vekilinin HUMK 440. maddesinde sayılan hallerden hiçbirini ihtiva etmeyen karar düzeltme isteğinin reddi gerekir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerden dolayı, davacı vekilinin karar düzeltme isteğinin HUMK 442. maddesi gereğince REDDİNE, aşağıda yazılı bakiye 31,10 TL karar düzeltme harcının ve 3506 sayılı Yasa ile değiştirilen HUMK 442/3. maddesi hükmü uyarınca takdiren 520,95 TL para cezasının karar düzeltilmesini isteyen davacıdan alınarak Hazine’ye gelir kaydedilmesine, 09.03.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.