Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2021/772 E. 2021/9209 K. 27.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/772
KARAR NO : 2021/9209
KARAR TARİHİ : 27.04.2021

İnşaat veya yıkımla ilgili emniyet kurallarına uymama ve mala zarar verme suçlarından sanık …’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 176/1, 151/1, 62/1 (2 kez) ve 52. (2 kez) maddeleri gereğince 2 defa 3.000,00 Türk Lirası adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2020 tarihli ve 2018/60 esas, 2020/119 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 23/11/2020 gün ve 14135-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 05/01/2021 gün ve 2020/107888 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
İnşaat veya yıkımla ilgili emniyet kurallarına uymamak ve mala zarar verme suçlarından sanık …’ün, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 176/1(2 kez), 151/1, 62/1 (2 kez) ve 52. (2 kez) maddeleri gereğince 2 defa 3.000,00 Türk Lirasi adli para cezası ile cezalandırılmasına dair İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2020 tarihli ve 2018/60 esas, 2020/119 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamına göre, İstanbul Anadolu Cumhuriyet Başsavcılığı tarafından düzenlenen 26/01/2018 tarihli iddianamede, müştekilere ait binaya bitişik olan apartmanın kentsel dönüşüm kapsamında yıkıldığı, yıkım işlemi sırasında iş makinalarının müştekilere ait binaların duvarlarında delikler oluşturduğu, binanın müteahhati olan şüphelinin gerekli önlemleri almadığı, şüphelinin yıkım faaliyeti sırasında insan hayatı veya beden bütünlüğü açısından gerekli tedbirleri almamak suretiyle atılı suçu işlediği anlaşıldığından şüphelinin 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu 176/1. maddesi gereğince cezalandırılmasının talep edildiği, anılan iddianamede sanığın mala zarar verme suçunu işlediğine dair bir anlatıma yer verilmediği gibi, suç olarak da 5237 sayılı Kanun’un 151. maddesinde yer alan mala zarar verme suçunun ve söz konusu sevk maddesinin de yer almadığı, ancak Mahkemesince yapılan yargılama sonucunda sanığa ek savunma hakkı dahi verilmeden, sanık hakkında mala zarar verme suçundan mahkumiyet hükmü kurulduğu anlaşılmakla, 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 225/1. maddesindeki “Hüküm, ancak iddianamede unsurları gösterilen suça ilişkin fiil ve faili hakkında verilir.” şeklindeki düzenlemeye de aykırı davranılmak suretiyle, usulüne uygun olarak açılmış bir dava bulunmadığı halde, iddianamede belirtilen sevk maddelerinin dışına çıkılarak sanığın mahkumiyetine karar verilemeyeceği gözetilmeden, yazılı şekilde karar verilmesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, sanık … müdafinin mahkemenin 12/02/2020 tarihli mahkumiyet kararını 15/02/2020 tarihinde istinaf ettiği, mahkemenin 11/03/2020 tarihli ek kararıyla istinaf talebinin reddine karar verildiği, bu ek kararın sanık müdafine 16/03/2020 tarihinde tebliğ edildiği ve müdafinin 16/03/2020 tarihinde bu ek kararı da istinaf etmesi üzerine mahkemenin dosyayı istinaf incelemesi için Bölge Adliye Mahkemesine göndermesi gerekmesine rağmen 24/07/2020 tarihli ek kararla yine istinafın reddine karar verdiği, ancak kanun yararına bozma talebinin İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesinin 12/02/2020 tarihli kararına yönelik olduğu ve kanun yararına bozma talebine konu hususun incelenebilmesi için İstanbul Anadolu 62. Asliye Ceza Mahkemesinin 24/07/2020 tarih, 2018/60 esas ve 2020/119 karar sayılı kararına yönelik kanun yararına bozma isteminde bulunulup bulunulmayacağının takdiri için dosyanın Adalet Bakanlığına sunulmak üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına GÖNDERİLMESİNE, 27/04/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.