YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/32710
KARAR NO : 2021/7529
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

Dosya incelenerek gereği düşünüldü;
İş yeri dokunulmazlığının ihlali ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk …’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 119/1-c, 151/1, 168/1, 31/2, ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 16 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına dair İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2019 tarihli ve 2018/458 esas, 2019/138 sayılı kararı aleyhine Yüksek Adalet Bakanlığınca verilen 20/10/2020 gün ve 9686-2020 sayılı kanun yararına bozma talebine dayanılarak dava dosyası Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığının 04/11/2020 gün ve 2020/96456 sayılı tebliğnamesiyle dairemize gönderilmekle okundu.
Kanun yararına bozma isteyen tebliğnamede;
Gece vakti iş yeri dokunulmazlığını ihlal ve mala zarar verme suçlarından suça sürüklenen çocuk …’ın 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 116/2-4, 119/1-c, 151/1, 168/1, 31/2, ve 62/1. maddeleri gereğince 10 ay hapis ve 16 gün hapis cezaları ile cezalandırılmasına, cezalarının anılan Kanun’un 51. maddesi uyarınca ertelenmesine ve 1 yıl süre ile denetim altında bulundurulmasına dair İzmir 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 06/03/2019 tarihli ve 2018/458 esas, 2019/138 sayılı kararını kapsayan dosya incelendi.
Dosya kapsamında bulunan adlî sicil kaydına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan ve kayden 01/01/2004 doğumlu olup, suçun işlendiği 22/04/2018 tarihinde 18 yaşını ikmâl etmediği anlaşılan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesindeki “Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir” hükmü uyarınca aynı maddenin 1. fıkrasında yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesi gerektiğinin gözetilmemesinde isabet görülmediğinden 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesi uyarınca anılan kararın bozulması lüzumu kanun yararına bozma talebine dayanılarak ihbar olunmuştur.
GEREĞİ DÜŞÜNÜLDÜ:
Dosya kapsamına göre, suç tarihinden önce hapis cezasına ilişkin hükümlülüğü bulunmayan suça sürüklenen çocuk hakkında tayin olunan kısa süreli hapis cezalarının, 5237 sayılı Türk Ceza Kanunu’nun 50/3. maddesinde yer alan,“Daha önce hapis cezasına mahkûm edilmemiş olmak koşuluyla, mahkûm olunan otuz gün ve daha az süreli hapis cezası ile fiili işlediği tarihte onsekiz yaşını doldurmamış veya altmışbeş yaşını bitirmiş bulunanların mahkûm edildiği bir yıl veya daha az süreli hapis cezası, birinci fıkrada yazılı seçenek yaptırımlardan birine çevrilir.” şeklindeki hüküm uyarınca anılan maddenin 1. fıkrası bentlerindeki seçenek yaptırımlardan birine çevrilmesinin zorunlu olduğunun gözetilmemesi nedeniyle kanun yararına bozma istemi yerinde görüldüğünden (İZMİR) 3. Çocuk Mahkemesinden verilip kesinleşen 06.03.2019 tarihli ve 2018/458 E., 2019/138 K. sayılı kararın 5271 sayılı CMK’nın 309. maddesinin 3. fıkrası uyarınca BOZULMASINA, aynı maddenin 4. fıkra (d) bendinin verdiği yetkiyle; suça sürüklenen çocuk … hakkında işyeri dokunulmazlığının ihlali suçundan TCK’nın 116/2-4, 119/1-c, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 10 ay hapis cezasının aynı Kanun’un 50/3 ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL’den 6000 TL adli para cezasına hükmedilmesine, 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının 24 eşit taksitle ödenmesine ve mala zarar verme suçundan TCK’nın 151/1, 168/1, 31/2 ve 62. maddeleri uyarınca verilen 16 gün hapis cezasının aynı Kanun’un 50/3 ve 52/2. maddeleri uyarınca günlüğü 20 TL’den 320 TL adli para cezasına hükmedilmesine, 52/4. maddesi uyarınca adli para cezasının 24 eşit taksitle ödenmesine, infazın bu ceza miktarları üzerinden yapılmasına, hükümlerin diğer bölümlerinin aynen korunmasına, 06/04/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.