YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/1814
KARAR NO : 2021/7307
KARAR TARİHİ : 21.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat
Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
Katılan sanık … müdafiinin sanık … hakkında verilen beraat hükmü ile sanık … hakkında kurulan mahkumiyet hükümlerini temyiz ettiğinin kabulü ile yapılan incelemede;
1)Sanık … hakkında katılan …’ye karşı işlediği kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne ilişkin katılan … vekilinin temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Katılan …’nın, sanık …’e yüklenen suçun mağduru ve zarar göreni olmadığı, bu suç açısından davaya katılma ve hükmü temyize hakkı bulunmadığından, katılan vekilinin temyiz isteminin 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunun 1412 sayılı CMUK’nin 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
2)Sanık … hakkında katılan …’a karşı, sanık … hakkında katılanlar … ve …’ye karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükümlerine yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Hükmolunan adli para cezalarının tür ve miktarı, 14.04.2011 tarihinde yürürlüğe giren 31.03.2011 tarih ve 6217 sayılı Kanun’un 26. maddesiyle 5320 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakındaki Kanun’a eklenen geçici 2. madde uyarınca kesin nitelikte bulunduğundan, katılan sanıklar müdafiilerinin temyiz isteminin 5320 sayılı Kanun’un 8. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
3)Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Yapılan yargılamaya, toplanan ve karar yerinde açıklanan delillere, mahkemenin kovuşturma sonucunda oluşan inanç ve takdirine, gösterilen gerekçeye ve uygulamaya göre sanık müdafiinin yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
4)Sanık … hakkında katılan …’ye karşı kasten yaralama suçundan verilen beraat hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelenmesinde;
Sanık müdafiinin temyiz isteminin, beraat eden sanık lehine vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğine yönelik olduğu anlaşıldığından, vekalet ücreti ile sınırlı olarak yapılan incelemede;
Beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık yararına hazine aleyhine 1136 sayılı Avukatlık Kanunu’nun 168. maddesi ile hüküm tarihindeki Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesi uyarınca maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerektiğinin gözetilmemesi,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafiinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, ancak bu husus yeniden yargılamayı gerektirmediğinden CMUK’un 322. maddesi gereğince, sanık hakkında beraat kararı verilen paragraftan sonra gelmek üzere ”Karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 14/5. maddesi uyarınca, beraat eden ve kendisini vekille temsil ettiren sanık lehine 1.800 TL vekalet ücretinin hazineden alınıp sanığa verilmesine,” şeklindeki paragrafın eklenmesi suretiyle hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA,
5)Sanık … hakkında katılan …’a karşı kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelik temyiz sebeplerinin incelemesinde;
a)Katılan … hakkında düzenlenen, … Adli Tıp Şubesi’nin 19.02.2015 tarihli raporunda ” nazalde non deplase fraktür mevcut olduğunun’ belirtildiği ancak kemik kırığının hayati fonksiyonlarına etkisinin rakamsal olarak belirtilmediği anlaşılmakla, katılana ait film, grafi ve tüm tedavi evrakları tedavi gördüğü kurumlardan getirtilip en yakın Adli Tıp Kurumu Şube Müdürlüğü’ne gönderilerek kemik kırığının yaşam fonksiyonlarını kaçıncı derecede etkileyeceği hususunda rapor aldırılıp sonucuna göre sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesinden verilen cezanın, TCK’nin 87/3. maddesi uyarınca makul bir oranda arttırılması gerektiğinin gözetilmemesi,
b)Müştekiden kaynaklanan ve haksız tahrik oluşturan davranışların ulaştığı boyut dikkate alınarak, 5237 sayılı TCK’nin 29. maddesi gereğince makul bir oranda indirim yapılması gerekirken, somut gerekçe gösterilmeden yazılı şekilde (3/4) oranında indirim uygulanması suretiyle sanığa eksik ceza tayini,
c)Sanık müdafiinin 07.04.2016 son oturumda lehe olan kanun hükümlerinin uygulanmasını talep etmiş olması karşısında; sanık hakkında hükmolunan adli para cezasının 5237 sayılı TCK’nin 52/4. maddesi uyarınca taksitlendirilmesine ilişkin olumlu ya da olumsuz bir karar verilmemesi,
d)Sanık hakkında hükmedilen hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi sırasında uygulama maddesinin TCK’nin 50/1 bendi delaletiyle 50/1-a fıkrası şeklinde gösterilmesi gerekirken TCK’nin 50. maddesi şeklinde gösterilmesi ve yine adli para cezasının belirlenmesine esas alınan tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK’nin 52/3. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık müdafii ve katılan vekilinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 21.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.