Yargıtay Kararı 7. Ceza Dairesi 2020/6888 E. 2021/5140 K. 31.03.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 7. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/6888
KARAR NO : 2021/5140
KARAR TARİHİ : 31.03.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : 5607 sayılı Kanuna muhalefet
HÜKÜM : Beraat, müsadere, nakil aracının müsaderesine yer olmadığına

Yerel mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle; başvurunun nitelik, ceza türü, süresi ve suç tarihine göre dosya okunduktan sonra Türk Milleti adına gereği görüşülüp düşünüldü;
1. Mahkemeye gelmemiş olan sanık … hakkında duruşma yapılamayacağına ilişkin temel kuralın istisnalarından biri olarak öngörülen ve ancak derhal beraat kararı verilebilecek hallerde sınırlı olarak uygulama yeri bulunan 5271 sayılı CMK’nun 193. maddesinin söz konusu olayda uygulamasının mümkün bulunmadığı, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun ve özel Dairelerin uyum gösteren kararlarının da bu yönde olduğu gözetilmeden, CMK’nun 147 ve devamı maddeleri uyarınca sanığın savunması alınıp, sonucuna göre hukuki durumunun tayin ve takdiri gerekirken, savunma alınmadan, mevcut kanıtlar tartışılarak, delil takdirine girilmek suretiyle yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
2. Suç tarihinde Hassa Sulh Ceza Mahkemesi’nin 2014/253 D.iş numaralı önleme araması kararı uyarınca, sanık …’ün sevk ve idaresindeki, yanında yolcu olarak sanık …’in bulunduğu 27 SA 269 plakalı araçta yapılan aramada 21 adet 60 litrelik plastik bidonlar içerisinde toplam 1260 litre marker ölçümü geçersiz motorinin ele geçirildiği olayda; usulüne uygun önleme araması kararı uyarınca yapılan arama neticesinde ele geçirilen motorinin hukuka uygun delil niteliğinde olduğu gözetilmeden, sanıkların mahkumiyetleri yerine dosya kapsamına uygun düşmeyen gerekçe ile yazılı şekilde beraatlerine karar verilmesi,
Kabule göre de;
Dava konusu kaçak motorinin TCK’nun 54/4. maddesi gereğince müsaderesine karar verilirken, hüküm fıkrasında müsadere hükmüne atıf yapan 5607 sayılı Yasanın 13/1. maddesinin gösterilmemesi,
Yasaya aykırı, katılan … İdaresi vekili ve o yer Cumhuriyet Savcılarının temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi gereğince yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’nun 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 31.03.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.