YARGITAY KARARI
DAİRE : 4. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/23144
KARAR NO : 2021/5571
KARAR TARİHİ : 23.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Tehdit, hakaret
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

K A R A R

Yerel Mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle, başvurunun süresi, kararın niteliği ile suç tarihine göre ve 7201 sayılı Tebligat Kanunu’nun 10. maddesi uyarınca, tebligatın bilinen en son adrese yapılması gerektiği gözetilmeden, sanık …’ın duruşmada bildirdiği en son adresinden farklı olan mernis adresine doğrudan yapılan tebligatın usulsüz olması nedeniyle öğrenme üzerine gerçekleştirilen sanık …’ın temyiz talebinin süresinde olduğu kabul edilerek dosya görüşüldü:
Temyiz isteğinin reddi nedenleri bulunmadığından işin esasına geçildi.
1)Sanık … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyizde,
UYAP sisteminden alınan güncel nüfus kaydına göre sanık …’ın hükümden sonra 09/11/2018 tarihinde öldüğünün anlaşılması karşısında, bu husus araştırılarak sonucuna göre, sanık hakkındaki kamu davalarının 5237 sayılı TCK’nın 64/1. ve 5271 sayılı CMK’nın 223/8. maddeleri uyarınca düşmesine karar verilmesi zorunluluğu,
2)Sanık … hakkında tehdit ve hakaret suçlarından kurulan mahkumiyet hükümlerine yönelik temyize gelince,
Vicdani kanının oluştuğu duruşma sürecini yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede,
a)Sanığın üzerine atılı suçlamaları kabul etmemesi, katılanın,, sanıkların kendisini telefonla arayarak birlikte tehdit ve hakaret ettiklerini iddia etmesi, tanık …’nin katılan ile sanık … arasındaki telefonla görüşmesine, telefonun sesinin açık olması nedeniyle tanık olduğunu, sanık …’ın katılana yönelik hakaret ve tehdit sözlerini duyduğunu, tanıklar … ve …’un ise iddia edilen telefon görüşmesine tanık olmadıklarını beyan etmeleri karşısında, hangi anlatıma hangi nedenle üstünlük tanındığı tartışılıp açıklanmadan, yetersiz gerekçe ile mahkumiyet hükmü kurulması,

b)Kabule göre de; sanığın tekerrüre esas alınan, adli sicil kaydındaki ilama konu TCK’nın 151/1. maddesine uyan suçun, hükümden sonra yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 34. maddesiyle değişik 5271 sayılı CMK’nın 253. maddesi ve maddeye eklenen fıkraya göre uzlaştırma kapsamına alındığının anlaşılması karşısında, anılan hükme ilişkin uyarlama yargılaması yapılıp yapılmadığı araştırılarak sonucuna göre tekerrür hükümlerinin uygulanıp uygulanmayacağının yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirdiğinden, sanık … müdafiinin ve sanık …’ın temyiz nedenleri yerinde görülmekle, tebliğnameye aykırı olarak, HÜKÜMLERİN BOZULMASINA, yargılamanın bozma öncesi aşamadan başlayarak sürdürülüp sonuçlandırılmak üzere dosyanın esas/hüküm mahkemesine gönderilmesine, 23/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.