YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/6779
KARAR NO : 2021/7943
KARAR TARİHİ : 29.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : Hükmün açıklanması suretiyle mahkumiyet
TEMYİZ EDENLER : O yer Cumhuriyet savcısı, sanık, sanık müdafii, katılan vekili

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle evrak okunarak;
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen katılan vekilinin temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
Her ne kadar katılan vekili tarafından süresi içerisinde temyiz dilekçesi verilmiş ise de; bu dilekçeden sonra katılan tarafından dosyaya ibraz edilen 19.01.2021 havale tarihli dilekçe ile söz konusu kararı temyiz etmek istemediğini, temyizden feragat ettiğini bildirdiği, şikayet hakkı ve kamu davasına katılma yetkisi kendisine ait olan katılanın bu dilekçesinin temyizden feragat niteliği taşıdığı anlaşılmakla, katılan vekilinin temyiz istemi yönünden dosyanın incelenmeksizin mahalline iadesi için Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE,
2)Sanık hakkında kasten yaralama suçundan verilen mahkumiyet hükmüne yönelen o yer Cumhuriyet savcısının, sanığın ve sanık müdafinin temyiz sebeplerinin yapılan incelemesinde;
a)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 37/1 delaletiyle 86/1, 87/1-c, 142/2-a, 143, 146 maddeleri uyarınca kasten yaralama ve hırsızlık suçlarından cezalandırılması istemiyle kamu davası açıldığı, anılan suçların uzlaştırma kapsamında olmadığı, bu itibarla uzlaştırma hükümlerinin uygulanamayacağı ve yapılan uzlaştırma teklifinin de hukuken geçersiz olduğu, kovuşturma aşamasında sanığın hırsızlık eylemi yönünden beraat hükmü verildiği ve kasten yaralama eylemi yönünden yüzde sabit iz olmadığı sabit görülerek sanık hakkında TCK’nin 86/1. maddesi uyarınca kasten yaralama suçundan cezalandırılması cihetine gidildiği anlaşılmakla, sanığın mahkumiyetine karar verilen ve temyiz incelemesine konu edilen kasten yaralama (5237 sayılı TCK’nin 86/1) suçunun uzlaştırmaya tabi hale geldiği anlaşılmakla; sanık ile müşteki arasında 6763 sayılı Kanun ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 253. ve 254. maddeleri gereğince uzlaştırma işlemi yapılması için dosyanın uzlaştırma bürosuna gönderilmesi, uzlaştırma girişiminin başarısızlıkla sonuçlanması halinde yargılamaya devamla hüküm kurulması lüzumu,
Kabul ve uygulamaya göre;
b)Gerekçeli karar başlığında katılan …’ın ad, soyad ve açık kimlik bilgilerinin yazılmaması suretiyle 5271 sayılı CMK’nin 232/2-b. maddesine muhalefet edilmesi,
c)Kozan Cumhuriyet Başsavcılığı’nın 21.04.2010 tarih, 2010/1778 soruşturma numaralı yağma suçundan verilen ek kovuşturmaya yer olmadığına dair kararının, katılan vekilinin itirazı üzerine … Ağır Ceza Mahkemesinin 28.06.2010 tarih, 2010/551 Değişik iş numaralı kararıyla reddedilerek kesinleştirildiği, ancak Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 27.01.2016 tarih, 2015/8576 Esas – 2016/968 Karar sayılı bozma ilamı ile sanık … ve temyiz dışı sanıklar … ve Kemal’in eylemlerinin yağma suçunu oluşturup oluşturmadığının değerlendirilmesi için Ağır Ceza Mahkemesi’ne görevsizlik kararı verilmesi gerektiğinden bahisle bozulduğu anlaşılmakla, sanık … hakkında temyizen incelenmekte olan ve açıklanmasına karar verilen kasten yaralama suçundan tesis edilen hükmün, yağma suçunun unsuru olarak değerlendirilecek olması nedeniyle mükerrer cezalandırmaya sebebiyet verilmemesi amacıyla Yargıtay 17. Ceza Dairesinin 27.01.2016 tarih, 2015/8576 Esas – 2016/968 Karar sayılı bozma ilamı sonrası sanık … yönünden tesis edilen hükmün araştırılması zorunluluğu,
d)Sanık hakkında hüküm kurulurken 5237 sayılı TCK’nin 86/1. maddesi gereğince belirlenen 1 yıl hapis cezasından TCK’nin 29. maddesi gereğince (1/4) oranında indirim yapılırken ”9 ay hapis cezası” yerine hesap hatası yapılarak ”8 ay hapis cezası”na, TCK’nin 62. maddesi gereğince (1/6) oranında indirim yapılırken ”7 ay 15 gün hapis cezası” yerine hesap hatası yapılarak ”6 ay 20 gün hapis cezası”na hükmedilmesi,
e)Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nin 53/1. maddesi uygulanmamış ise de, hak yoksunluğu kasıtlı suçtan verilen hapis cezasına mahkumiyetin kanuni sonucu olup, Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarih ve 29542 sayılı Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 08.10.2015 tarih ve 2014/140 Esas – 2015/85 Karar sayılı kararı ile 5237 sayılı TCK’nin 53. maddesindeki bazı ibarelerin iptal edilmesi nedeniyle hak yoksunlukları yönünden sanığın hukuki durumunun yeniden değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Bozmayı gerektirmiş, o yer Cumhuriyet savcısının, sanığın ve sanık müdafinin temyiz sebepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün bu nedenlerle 6723 sayılı Kanun’un 33. maddesiyle değişik 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi ile yürürlükte bulunan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 29.04.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.