YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/6088
KARAR NO : 2021/3631
KARAR TARİHİ : 14.04.2021
MAHKEMESİ :TİCARET MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Ankara 6. Asliye Ticaret Mahkemesi’nce bozmaya uyularak verilen 10.12.2019 tarih ve 2017/861 E. – 2019/806 K. sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davacı vekili tarafından istenildiği ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, müvekkili şirketin doğalgaz dağıtım faaliyetlerinin gerçekleştirilmesi amacıyla davalı … ve bağlı şirketler tarafından 09.08.2007 tarihinde kurulduğunu, kuruluş amacının esasen özelleştirme olduğunu, davalı … tarafından 5669 sayılı Kanun’da belirtilen sürede şirket hisselerinin % 80’nin özelleştirilememesi nedeniyle sözkonusu hisselerin T.C. Başbakanlık Özelleştirme İdaresi Başkanlığına devredildiğini ve devrin 06.05.2010 tarihli Ticaret Sicil Gazetesi’nde ilan edildiğini, 5669 sayılı Kanun gereği gerçekleştirilen denetim sırasında 2007 yılında Ankara Büyükşehir Belediyesinin talebi üzerine tabiat ve kültür varlıklarını koruma hesabına aktarılan 10 Milyon TL tutarındaki bağışın hukuka ve şirketin kuruluş amacına aykırı olduğunu, yönetim kurulunun böyle bir bağış yapma yetkisi bulunmadığını, bağışın geçersiz olduğunu belirterek, fazlaya ilişkin hakları saklı kalmak kaydıyla 100.000,00 TL’nin 31.12.2007 tarihinden itibaren avans faiziyle birlikte tahsilini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, görev ve zamanaşımı itirazında bulunmuş, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozma kapsamı ve tüm dosya kapsamına göre, davacı şirketin temsil ve ilzama yetkili yönetim kurulunca alınan karar ile davalının kendisine bildirdiği “Kültür ve Tabiat Varlıklarının Korunması, Yapım ve Onarımı” hesabına 10.000.000,00 TL bağış yaptığı, bağışın hiçbir koşula bağlı bulunmaksızın yapıldığı ve geçerli olduğu, yapılan ödemenin geri alınmasına ilişkin şartların gerçekleşmediği gibi talebin bağıştan dönme şeklinde değerlendirilmesi halinde de geri alma şartlarının da bulunmadığı gerekçesi ile davanın reddine karar verilmiştir.
Kararı, davacı vekili temyiz etmiştir.
Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına ve davanın yöneticinin yetkisizliği sebebiyle bağışlanın istirdatı istemi olmasına rağmen mahkemece iddia dışına çıkılarak bağışlamadan rücu koşullarının bulunup bulunmadığı hususunun da incelenmesi doğru olmasa da bu değerlendirmenin sonuca bir etkisinin bulunmamasına göre davacı vekilinin bütün temyiz itirazları yerinde değildir.
SONUÇ: Yukarıda açıklanan nedenlerle davacı vekilinin bütün temyiz itirazlarının reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükmün ONANMASINA, aşağıda yazılı bakiye 4,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 14.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.