Yargıtay Kararı 8. Ceza Dairesi 2020/2126 E. 2021/8387 K. 07.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/2126
KARAR NO : 2021/8387
KARAR TARİHİ : 07.04.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Çocuğun kaçırılması ve alıkonulması
HÜKÜM : Beraat

Gereği görüşülüp düşünüldü:
I- Mağdur … vekilinin temyizi bakımından yapılan incelemede;
5237 sayılı TCK’nın 234/1. maddesinde düzenlenen çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunda on sekiz yaşını bitirmeyen çocuğun annesi ile babasının çocuk üzerinde sahip oldukları velayet haklarının koruma altına alınması nedeniyle atılı suçun mağdurunun anne veya baba olması ve çocuğun velayet hakkına sahip annesinin de hükmü ayrıca temyiz ettiğinin anlaşılması karşısında, mağdura yaş küçüklüğü nedeniyle tayin edilen vekilin hükmü temyize hakkı bulunmadığından, vaki temyiz isteminin 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddesi uyarınca REDDİNE,
II-Mağdur … vekillerinin temyizi bakımından yapılan incelemede ise;
Davaya katılma hakkı olan ve duruşmada şikayetçi olduğunu bildiren mağdur …’ya, davaya katılmak isteyip istemediği sorulup sonucuna göre bu konuda bir karar verilmemiş ise de; vekilleri tarafından hükmü temyiz etmekle katılma iradesini ortaya koyan mağdurun 5271 sayılı CMK.nın 237/2. maddesi uyarınca davaya katılan olarak kabulüne karar verilerek yapılan incelemede;
Oluşa ve tüm dosya kapsamına göre, mağdur …’ın velayet hakkı sahibi olan annesiyle kaldığı ikametten ayrılarak babası sanığın ikametine gittiği, oradan da sanığın da ifadeleriyle sabit olduğu üzere mağdur …’ın dedesi ve babaannesinin yanına Afyon’a gönderildiğinin belirlenmesi karşısında sanığın eyleminin çocuğun kaçırılması ve alıkonulması suçunu oluşturduğu anlaşılmakla;
Dairemizin 2020/2463 Esas sayılı dosyasında 01.10.2020 tarihli kararla, somut norm denetimi yoluyla iptal istemli başvuru üzerine Anayasa Mahkemesinin 14.01.2021 gün ve 2020/81 Esas, 2021/4 sayılı Kararı ile 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanununa 17.10.2019 tarih ve 7188 sayılı Kanunun 31. maddesiyle eklenen geçici 5. maddesinin “01.01.2020 tarihi itibariyle… hükme bağlanmış ve kesinleşmiş dosyalarda …. basit yargılama usulü uygulanmaz” bölümündeki “hükme bağlanmış” ibaresinin Anayasanın 38. maddesine aykırı olduğuna ve iptaline karar verilmiştir.
2709 sayılı Türkiye Cumhuriyeti Anayasasının 38. maddesinde suçun kanuniliği ve cezanın kanuniliği güvence altına alınmıştır. Avrupa İnsan Hakları Sözleşmesinin 7/1. maddesinde de aynı güvencelere yer verilerek “lehe kanunun uygulanması ilkesi” benimsenmiştir.
Maddi ceza hukukuna ilişkin hükümler içeren basit yargılama usulünün “hükme bağlanmış dosyalarda” uygulanmasını engelleyen 5271 sayılı CMK.nın geçici 5. maddesinin (d) bendindeki “hükme bağlanmış” ibaresinin basit yargılama usulü yönünden Anayasa Mahkemesi tarafından iptal edilmesi nedeniyle temyiz davasına konu dosyalarda lehe hükümler içeren CMK.nın 251/3. maddesinin uygulanması imkanının doğması ve bu konuda mahkemesince yeniden değerlendirme yapılması zorunluluğu,
Bozmayı gerektirmiş, katılan vekillerinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan sair yönleri incelenmeyen hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi uyarınca uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK.nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 07.04.2021 gününde oybirliğiyle karar verildi.