Yargıtay Kararı 6. Ceza Dairesi 2020/4011 E. 2021/2547 K. 17.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/4011
KARAR NO : 2021/2547
KARAR TARİHİ : 17.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığının ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
1412 sayılı CMUK’un 310. , 5235 sayılı Kanunun 20/1. , 5271 sayılı CMK’nın 38. , 260/3 ve 291. maddeleri gereğince, yokluğunda karar verilen “görüldü savcısı”nın, 05.08.2017’den önce verilen o yer veya mülhakat asliye ceza mahkemesi kararlarını temyiz süresinin, kararı temyize hakkı olan diğer süjelerle eşit biçimde ve tebliğden itibaren bir hafta; 05.08.2017 ve sonrasında verilen kararlarda ise tebliğden itibaren onbeş (15) gün olması ve inceleme konusu olayda 26/04/2019 tarihinde Asliye Ceza Mahkemesi tarafından o yer Cumhuriyet Savcısının yokluğunda verilen kararın 14.04.2020 tarihinde görüldü savcısına tebliğ edilmesi ve o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından aynı tarihte temyiz edilmesi karşısında, 5271 sayılı CMK’nın 38. ve 291. maddeleri uyarınca o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz başvurusu süresinde kabul edilerek tebliğnamedeki red isteyen görüşe iştirak edilmemiştir.
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre; suçların sanık tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1- Suç tarihinden sonra 28/06/2014 tarihinde yürürlüğe giren 6545 sayılı Yasanın 63.maddesi ile değişik TCK 143. maddesi uyarınca hırsızlık suçunun gece vakti işlenmesi halinde verilecek cezanın 1/2 oranında artırılması gerektiği, suç tarihinin anılan değişiklikten önce olması nedeniyle sanık hakkında hırsızlık suçundan kurulan hükümde TCK’nın 143. maddesi ile uygulama yapılırken arttırım oranının en fazla 1/3 oranına kadar yapılabileceği gözetilmeden yazılı şekilde 1/2 oranında artırım yapılması suretiyle fazla ceza tayini,
2- Sanık hakkında iş yeri dokunulmazlığının ihlali suçundan belirlenen hapis cezasından suçun gece ve birden fazla kişi ile birlikte işlenmesi nedeniyle TCK 116/4 ve 119/1-c maddeleri gereğince arttırım yapılması gerektiğinin gözetilmemesi,
3- Tekerrüre esas hükümlülüğü bulunan sanık hakkında kurulan hükümlerde 5237 sayılı TCK’nın 58. maddesinin uygulanmaması,
Bozmayı gerektirmiş, sanık ve O yer Cumhuriyet Savcısının temyiz istemleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenle kısmen isteme uygun olarak BOZULMASINA, 17.02.2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.