Yargıtay Kararı 12. Ceza Dairesi 2019/10322 E. 2021/3332 K. 06.04.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/10322
KARAR NO : 2021/3332
KARAR TARİHİ : 06.04.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Yerel mahkemece, CMK’nın 231/11. maddesi uyarınca; hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesine müteakip denetim süresi içerisinde işlenen suçun kasten işlenebilen bir suç olması gerektiği gözetilmeden, taksirle yaralama suçundan ötürü ihbarda bulunulduğu anlaşılmakla, bu hususun ihbar olunan mahkemece değerlendirilmesi gerektiğinden bozma sebebi yapılmamıştır.
Olay günü saat 08:00 sıralarında sanığın sevk ve idaresindeki aracıyla meskun mahal dışında, bölünmüş, 3 şeritli, yol platform genişliği 13,5 metre olan otoyolda sol şeritte seyir halindeyken aniden yavaşladığı esnada, aynı şeritte arkasından seyreden katılan …’ın sevk ve idaresindeki aracın sanığın aracına arkadan çarptığı, kaza nedeniyle katılan ile yanında yolcu olarak bulunan katılan …’ın basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralandıkları, kazanın meydana gelmesinde sanığın asli ve tam kusurlu olduğunun tespit edildiği olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre sanığın yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Sanık hakkında hükmedilen 5 ay hapis cezasının adli para cezasına çevrilmesi esnasında esas tam gün sayısının gösterilmemesi suretiyle TCK’nın 52/3. maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu sebepten dolayı 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince istemine uygun olarak BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesi uyarınca düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, hükmün 3 numaralı fıkrasının hükümden çıkarılarak yerine, “Sanığın sosyal ve ekonomik durumu nazara alınarak 5 ay hapis cezasının TCK’nın 50/1-a maddesi gereğince adli para cezasına çevrilmesine, TCK’nın 52/3. maddesi gereğince adli para cezasının belirlenmesine esas tam gün sayısının 150 tam gün olarak belirlenmesine; TCK’nın 52/2. maddesi gereğince sanığın ekonomik ve diğer şahsi halleri göz önünde bulundurularak bir gün karşılığı adli para cezasının takdiren 20 TL olarak hesabıyla 3000 TL adli para cezası ile cezalandırılmasına” ibarelerinin yazılması suretiyle sair yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 06.04.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.