YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/1776
KARAR NO : 2021/1962
KARAR TARİHİ : 03.03.2021

MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 20. HUKUK DAİRESİ

Taraflar arasında görülen davada Ankara 1. Fikrî ve Sınaî Haklar Hukuk Mahkemesince verilen 12/04/2018 tarih ve 2015/404 E. – 2018/92 K. sayılı kararın davalılar vekilleri tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 20. Hukuk Dairesi’nce verilen 05/03/2020 tarih ve 2019/15 E. – 2020/311 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davalılar vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili; müvekkili bankanın 2014/37548 sayılı “İCÜZDAN” ibareli markanın 36. sınıfta tescili için başvuruda bulunduğunu, davalı şirketin 2013/18997 sayılı “İ-CÜZDAN” ibareli 9. ve 42. sınıflarda tescilli markasını mesnet göstererek başvuruya itirazda bulunduğunu, TPMK YİDK’in itirazı kısmen kabul ederek başvurunun “Finansal ve parasal hizmetler” için kısmen reddedildiğini, oysa davalı markasının 36. sınıftaki hizmetleri kapsamadığını, YİDK kararı ile benzer kabul edilen “Manyetik, optik kayıt taşıyıcılar ve bunlara kaydedilmiş bilgisayar programları ve yazılımları; bilgisayar ağları vasıtasıyla indirilebilen ve manyetik ve optik ortamlara kayıt edilebilen elektronik yayınlar; manyetik/optik okuyuculu kartlar.” emtiası ile söz konusu hizmetler arasında bağlantı bulunmadığını, markaların farklı olduğunu, hizmetlerin de benzemediğini, dava konusu “icüzdan” ibareli marka başvurusunun seri marka korumasından yararlanması gerektiğini ileri sürerek davalı TPMK YİDK’in 2015-M-8701 sayılı kararının iptaline karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı Türk Patent ve Marka Kurumu vekili, müvekkili kurum kararının usul ve yasaya uygun olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
Diğer davalı şirket vekili, dava konusu “icüzdan” ibareli başvuru ile müvekkilinin “i-cüzdan” ibareli markasının 556 sayılı KHK’nın 7/1-b ve 8/1-b maddeleri çerçevesinde ayırt edilemeyecek kadar benzer olduğunu, kapsamlarındaki mal ve hizmetlerin de benzer olduğunu savunarak davanın reddini istemiştir.
İlk Derece Mahkemesince, iddia, savunma ve dosya kapsamına göre; davacının marka tescil başvurusu ile davalının redde dayanak markası arasında çekişme konusu 36. sınıfta bulunan “Finansal ve parasal hizmetler” bakımından 556 sayılı KHK’nın 8/1-b bendi anlamında benzerlik ve iltibas tehlikesinin bulunmadığı, davacının “icüzdan” ibareli marka başvurusunun, “igaranti, işube, iemeklilik, ibanka” ibareli önceki markalarının serisi/devamı mahiyetinde bir başvuru olmadığı gerekçesiyle davanın kabulü ile TPMK YİDK’in 07/09/2015 tarih 2015-M-8701 sayılı kararının iptaline karar verilmiştir.
Karara karşı davalılar vekilleri tarafından istinaf kanun yoluna başvurulmuştur.
Bölge Adliye Mahkemesi’nce; taraf markalarının 556 sayılı KHK’nın 8/1-b maddesi uyarınca benzer olmadığı, itiraza dayanak 9. sınıf mallar ile başvuruda yer alan 36. hizmetler arasında da karşıladıkları ihtiyaçlar, hitap ettikleri tüketici kesimleri, tüketim süreci ve biçimi itibariyle farklılıklar bulunduğu gerekçesiyle davalılar vekillerinin istinaf başvurusunun HMK’nın 353/1-b.1 maddesi gereğince esastan reddine karar verilmiştir.
Kararı, davalılar vekilleri temyiz etmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına, marka başvurusuna konu ibarenin başvuru konusu hizmetler yönünden ayırt ediciliğinin düşük olmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davalılar vekillerinin temyiz istemlerinin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, istekleri halinde aşağıda yazılı 49,50 TL harcın temyiz eden davalılara iadesine, 03/03/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.