YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5489
KARAR NO : 2021/2617
KARAR TARİHİ : 17.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Nitelikli hırsızlık, iş yeri dokunulmazlığını ihlali, mala zarar verme
HÜKÜMLER : Mahkumiyet, beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
I-)Sanıklar …, hakkında İşyeri dokunulmazlığını ihlal etme ve mala zarar verme suçlarından kurulan mahkumiyet kararının sanıklar tarafından, sanıklar … ve … hakkında tüm suçlardan kurulan beraat kararının o yer Cumhuriyet Savcısı tarafından yapılan temyiz isteminin incelenmesinde;
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesinin 24.11.2015 tarihinde yürürlüğe giren 08.10.2015 gün ve 2014/140 Esas, 2015/85 sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüştür.
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve hakimin takdirine göre, sanıklar …,ile o yer Cumhuriyet Savcısının temyiz talebi yerinde görülmemiş olduğundan reddiyle usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
II-)Sanıklar …, hakkında hırsızlık suçundan kurulan mahkumiyet kararının temyiz isteminin incelenmesinde;
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığı anlaşılmış, diğer temyiz itirazları da yerinde görülmemiştir.
Ancak;
5237 sayılı TCK’nın 142/1b maddesi uyarınca belirlenen 3 yıl 6 ay hapis cezasından TCK’nın 143/1 maddesi uyarınca 1/4 oranında artırım yapılırken hesap hatası sonucu 3 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası yerine yazılı şekilde fazla ceza tayini,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar …,ve …’un temyiz talepleri bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükümlerin açıklanan nedenlerle tebliğnameye uygun olarak BOZULMASINA, bozma nedeni yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden, 5320 sayılı Yasanın 8/1. maddesi yollamasıyla 1412 sayılı CMUK’un 322. maddesinin verdiği yetkiye dayanılarak, sanıklar hakkında TCK’nın 142/1b, 143 maddeleri gereğince kurulan hüküm fıkralarından 4 yıl 4 ay 15 gün sonuç hapis cezasının çıkarılarak yerine 3 yıl 16 ay 15 gün hapis cezası olarak yazılması ile diğer yönleri usul ve yasaya uygun bulunan hükümlerin DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 17.02.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.