YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/2941
KARAR NO : 2021/2923
KARAR TARİHİ : 25.03.2021
MAHKEMESİ : BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 13. HUKUK DAİRESİ
Taraflar arasında görülen davada Adana 1. Asliye Ticaret Mahkemesince verilen 14.04.2017 tarih ve 2014/2996 E. – 2017/592 K. sayılı kararın davacı vekili tarafından istinaf edilmesi üzerine, istinaf isteminin esastan reddine dair Gaziantep Bölge Adliye Mahkemesi 13. Hukuk Dairesi’nce verilen 15.04.2019 tarih ve 2019/860 E. – 2019/864 K. sayılı kararın Yargıtay’ca incelenmesi davacı vekili tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının davacı bankadan aldığı kredi kartını ödeyememesi neticesinde icra takibi başlattıklarını, borçlunun takibe itiraz ederek durdurduğunu, davalının da aralarında bulunduğu sanal kart ürettikleri gerekçesiyle davalıya soruşturma başlatıldığını, davalının hesabında bulunan paraların üzerine bloke tesis edildiğini, davalının kredi kartı borçlarının tahsilatının yapılamadığını, bu nedenle icra takibi yapmak zorunla kaldıklarını belirterek, davalının takip dosyasına yapılan itirazın iptaline, takibin devamına ve %20’den aşağı olmamak kaydıyla icra inkar tazminatının davalıdan alınmasına karar verilmesini istemiştir.
Davalı vekili; davalının davacıya borçlu olmadığını belirterek davanın reddine, davacı aleyhine kötü niyet tazminatına hükmedilmesine karar verilmesini istemiştir.
Mahkemece yapılan yargılama, toplanan delillere ve benimsenen bilirkişi raporlarına göre, davalının kredi kartı borçlarının davalının talimatına rağmen davacı tarafından tahsil edilmemesinin ve bu nedenle davaya konu icra takibi başlatılmasına neden olmasındaki tüm kusurun davacıda olduğu, takip tarihi itibari ile Adana 9. Sulh Ceza Mahkemesince davalının hesabı üzerine tedbir konulması nedeni ile davacının icra takibine başladığı ve kötü niyetli olmadığı gerekçesiyle davanın reddine, davalının kötüniyet tazminatı talebinin reddine karar verilmiş, davacı vekili karara karşı istinaf talebinde bulunmuştur.
Bölge adliye mahkemesince, kararın yasal ve hukuksal gerekçelere ve maddi delillere dayandırılarak verilmiş olduğu, usul ve yasaya uygun olduğu gerekçesiyle davacının istinaf talebinin esastan reddine karar verilmiştir.
Karar davacı vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Yapılan yargılama ve saptanan somut uyuşmazlık bakımından uygulanması gereken hukuk kuralları gözetildiğinde İlk Derece Mahkemesince verilen kararda bir isabetsizlik olmadığının anlaşılmasına göre yapılan istinaf başvurusunun HMK’nın 353/b-1 maddesi uyarınca Bölge Adliye Mahkemesince esastan reddine ilişkin kararın usul ve yasaya uygun olduğu kanısına varıldığından Bölge Adliye Mahkemesi kararının onanmasına karar vermek gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarda açıklanan nedenlerle, davacı vekilinin temyiz isteminin reddi ile Bölge Adliye Mahkemesince verilen kararın HMK’nın 370/1. maddesi uyarınca ONANMASINA, HMK’nın 372. maddesi uyarınca işlem yapılmak üzere dava dosyasının İlk Derece Mahkemesine, kararın bir örneğinin Bölge Adliye Mahkemesine gönderilmesine, aşağıda yazılı bakiye 14,90 TL temyiz ilam harcının temyiz eden davacıdan alınmasına, 25/03/2021 tarihinde kesin olarak oybirliğiyle karar verildi.