YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/4082
KARAR NO : 2021/9382
KARAR TARİHİ : 31.05.2021

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten yaralama
HÜKÜM : a) Sanık hakkında taksirle yaralama suçundan düşmeye dair, Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesinin 19.06.2018 gün 2018/135 Esas, 2018/442 Karar sayılı kararı
b) İstinaf başvurusunun kabulü ile yeniden hüküm kurulmak suretiyle sanığın mahkumiyetine dair, Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.02.2020 gün 2019/96 Esas, 2020/321 Karar sayılı kararı

Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.02.2020 gün 2019/96 Esas, 2020/321 Karar sayılı kararının, sanık ve mağdur vekili tarafından 5271 sayılı CMK’nin 291. maddesinde belirtilen süre içinde temyiz edildiği anlaşılmıştır.
Dosya incelendi.
Gereği görüşülüp düşünüldü:
1) Mağdur Gülşen vekilinin temyizi bakımından yapılan incelemede;
Mağdur … vekilinin istinaf başvurusunun 5271 sayılı CMK’nin 279/1-b maddesi uyarınca istinaf hakkı bulunmadığından reddine dair Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin kararının temyizi kabil olmayıp bu kararın 5271 sayılı CMK’nin 279/1. maddesinin son cümlesi uyarınca itiraza tabi olduğu anlaşılmakla, anılan karara yönelen itirazın merciince değerlendirilmek üzere dosyanın incelenmeksizin mahalline İADESİNE,
2) Sanık …’in temyizine binaen sanık hakkında kasten yaralamadan kurulan hüküm bakımından yapılan incelemede;
Basit kasten yaralama suçundan ilk derece mahkemesince verilen düşme kararının Bölge Adliye Mahkemesince kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verildiği, 28.02.2019 tarihli Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun ile yeniden düzenlenen 5271 sayılı CMK’nin 286/2-d maddesi uyarınca verilen bu hükmün temyizi kabil kararlardan olduğu belirlenerek yapılan incelemede;
Basit yargılama usülünü düzenleyen 5271 sayılı CMK’nin 251/3. maddesi gözetildiğinde, sanık hakkında ilk derece mahkemesince verilen kararın bölge adliye mahkemesince kaldırılarak sanığın mahkumiyetine karar verilmiş olması ve bu durumun CMK’nin 280/1-g. maddesi gereği duruşma açmayı zorunlu kılması karşısında tebliğnamenin bu husustaki bozma talepli görüşüne iştirak edilmemiştir.
Sanığın, kızı olan mağduru, şişe ile yaraladığı olayda, birden fazla nitelikli halin (TCK 86/3-a ve 86/3-e) birleşmesi halinde, TCK’nin 3. maddesindeki cezada orantılılık ilkesi ve TCK’nin 61. maddesindeki ölçütler dikkate alınarak temel cezanın belirlenmesinde alt sınırdan uzaklaşma nedeni yapılması gerektiğinin gözetilmemesi aleyhe temyiz olmadığından bozma nedeni yapılmamıştır.
Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesinin 14.02.2020 gün 2019/96 Esas, 2020/321 Karar sayılı “istinaf başvurusunun kabulüyle sanığın mahkumiyetine dair” hükmünün tüm dosya kapsamına göre hukuka uygun olduğu anlaşıldığından; sanığın yerinde görülmeyen temyiz sebeplerinin reddiyle, CMK’nin 302/1. maddesi gereğince TEMYİZ İSTEMİNİN ESASTAN REDDİ ile HÜKMÜN ONANMASINA,
Dosyanın, 28.02.2019 tarihinde Resmi Gazete’de yayımlanarak yürürlüğe giren 7165 sayılı Kanun’un 8. maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nin 304/1. maddesi gereğince “dosyanın Ereğli 3. Asliye Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise Ankara Bölge Adliye Mahkemesi 2. Ceza Dairesine gönderilmek üzere” Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 31/05/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.