YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2010/4851
KARAR NO : 2011/7917
KARAR TARİHİ : 26.12.2011
Mahkemesi :Asliye Hukuk Hakimliği
Yukarıda tarih ve numarası yazılı hükmün duruşmalı olarak temyizen tetkiki davalı … vekili tarafından istenmiş olmakla duruşma için tayin edilen günde davacı vekili gelmedi. Davalılar vekili Avukat … geldi. Temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşıldıktan ve hazır bulunan davalılar avukatı dinlendikten sonra vaktin darlığından ötürü işin incelenerek karara bağlanması başka güne bırakılmıştı. Bu kere dosyadaki kağıtlar okunduktan sonra işin gereği konuşulup düşünüldü:
K A R A R –
Davacı, sözlü anlaşma uyarınca davalılara inşaat ve hafriyat işi yaptığını, işi teslim ettiğini, iş bedeli olarak 54.000,00 TL’ye hak kazandığını, ihtara rağmen alacağının ödenmediğini ileri sürerek, 54.000,00 TL alacağın davalılardan müştereken ve müteselsilen tahsilini istemiş, mahkemece davalı …hakkındaki davanın husumetten reddine, diğer davalı … hakkındaki davanın kabulü ile 54.000,00 TL alacağın dava tarihinden itibaren yasal faiziyle bu davalıdan tahsiline dair verilen karar, davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir. 1-Dosyadaki yazılara, kararın dayandığı delillerle yasaya uygun gerektirici nedenlere ve özellikle delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre davalı …’nın aşağıdaki bendin kapsamı dışında kalan sair temyiz itirazları yerinde görülmemiş, reddi gerekmiştir.
2-Yanlar arasında 54.000,00 TL tutarında iş yapıldığı çekişmeli değildir. Çekişme ödemelere ilişkindir. Davalı cevabında, dava konusu iş bedelini ödediğini, ödemelerin bir kısmının bizzat davacıya, bir kısmının davacının oğlu …’a, bir kısmını da davacının akaryakıt satın aldığı … Akaryakıt firmasına yapıldığını ileri sürerek davanın reddini istemiştir. Dosyaya ibraz edilen T.Garanti Bankası A.Ş.’ye ait dekont örneklerinden, davalının, davacıya 29.06.2007 tarihli dekontla 1.500,00 TL, 26.07.2006 tarihli dekontla 3.500,00 TL olmak üzere toplam 5.000,00 TL ödeme yaptığı anlaşılmaktadır. Davalı diğer ödemeleri ise dava dışı üçüncü kişilere, yani davacının oğlu ile akaryakıt firmasına yapmıştır. Davacı dışındakilere yapılan ödemelerin, ödeme olarak kabul edilebilmesi ve davacı alacağından mahsup edilebilmesi için davacının bu ödemeleri kabul etmesi ya da davalının bu ödemeleri davacının talimatı ile yaptığını veya ödeme yapılan üçüncü kişilerce davacıya intikâl ettirildiğini yasal delillerle kanıtlaması gerekir. Davacı kendisi dışındakilere yapılan ödemeleri kabul etmediği gibi davalı da davacı dışındakilere yapılan ödemelerin davacının talimatı ile yapıldığını veya üçüncü kişilerce davacıya intikâl ettirildiğini kanıtlayamamıştır. Bu durumda dava dışı üçüncü kişilere yapılan ödemelerin davacı alacağından mahsup edilmemesi yerinde olmuştur. Ancak doğrudan davacıya yapılan 5.000,00 TL’lik ödemenin alacaktan mahsubu gerekir. Mahkemece, 5.000,00 TL’lik ödemenin dava konusu borç ilişkisi dışında başka bir borç ilişkisi nedeniyle yapıldığına dair davacının beyanına itibar edilerek bu ödeme alacaktan mahsup edilmemiş ise de, bu ödemenin başka bir borç ilişkisi nedeniyle yapıldığını ispat yükü davacı taraftadır. Ödeme dekontları üzerinde ödemenin sebebi yazılı olmadığı gibi davacı ödemenin başka bir borç ilişkisi nedeniyle yapıldığını yasal delillerle kanıtlayamamıştır.
Mahkemece yapılacak iş, miktarında çekişme bulunmayan 54.000,00 TL iş bedeli alacağından kanıtlanan 5.000,00 TL ödemeyi mahsup ederek kalan 49.000,00 TL’nin davalı …’dan tahsiline karar verilmesinden ibarettir. Mahkemece bizzat davacıya yapılan ve dosyaya sunulan banka dekontları ile kanıtlanan 5.000,00 TL’lik ödemenin alacaktan mahsup edilmemesi doğru olmamış, kararın bozulması gerekmiştir. SONUÇ:Yukarıda 1. bentte yazılı nedenlerle davalı … vekilinin sair temyiz itirazlarının reddine, 2. bent uyarınca kararın davalı … yararına BOZULMASINA, 825,00 TL duruşma vekâlet ücretinin davacıdan alınarak Yargıtay duruşmasında vekille temsil olunan davalı …’na verilmesine, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı …’na geri verilmesine, 26.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.