YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/3862
KARAR NO : 2021/8874
KARAR TARİHİ : 22.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Hırsızlık
HÜKÜM: Mahkumiyet
Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
5237 sayılı TCK’nın 53. maddesinin bazı bölümlerinin iptaline ilişkin Anayasa Mahkemesi’nin 24/11/2015 tarihinde yürürlüğe giren 08/10/2015 gün ve 2014/140 esas, 2015/85 karar sayılı kararı da nazara alınarak bu maddede öngörülen hak yoksunluklarının uygulanmasının infaz aşamasında gözetilmesi mümkün görülmüş; dosya içeriğine göre diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir. Ancak;
1- Müşteki …’in kovuşturmanın başlamasından kısa bir süre sonra 01.12. 2014 tarihli dilekçesinde, sanıkların kendisinden çaldıkları cep telefonunu geri verdiklerini, tüm zararının karşılandığını, sanıklar hakkında davacı ve şikayetçi olmadığını ifade etmesi ve sanık müdafiinin müştekinin zararının soruşturma aşamasında giderildiğini beyan etmesi karşısında; müştekinin zararının hangi aşamada karşılandığı araştırılarak, sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 168/1 veya 168/2. maddesinde yer alan etkin pişmanlık hükümlerinin uygulanması gerektiği gözetilmeden, zararın kovuşturma aşamasında karşılandığından bahisle sanık hakkında TCK’nın 168/2. maddesi gereğince indirim yapılarak eksik kovuşturme ile yazılı şekilde karar verilmesi,
2-Kabule göre ’de
Sanık hakkında etkin pişmanlık hükümleri uygulanırken; etkin pişmanlığın kovuşturma aşamasında gerçekleştiğinin kabulüyle sanığın cezasından en fazla 1/2 oranında indirime gidilmesi gerekirken, 168/2. maddesindeki indirim oranı olan 1/2’den daha fazla olacak şekilde 2/3 oranında indirim yapılması suretiyle sanık hakkında eksik ceza tayini,
3- Sanık hakkında 5237 sayılı TCK’nın 142/1-b, 143, 168/2. maddeleri uyarınca belirlenen 2 yıl 6 ay hapis cezasından aynı Kanun’un 62. maddesi uyarınca 1/6 oranında indirim yapılırken 2 yıl 1 ay hapis yerine 1 yıl 13 ay hapis cezasına hükmedilmesi suretiyle eksik ceza tayin edilmesi,
Bozmayı gerektirmiş sanık müdafiinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün bu sebeplerden dolayı BOZULMASINA, bozma sonrası kurulacak hükümde ceza miktarı yönünden 1412 sayılı CMUK’nın 326/son maddesinin gözetilmesine, 22/04/2021 gününde oy birliğiyle karar verildi.