YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/13569
KARAR NO : 2021/3039
KARAR TARİHİ : 24.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle öldürme
Hüküm : TCK’nın 85/1, 22/3, 62/1. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle öldürme suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm, katılanlar vekili ve sanık müdafii tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Mahkemece bozmaya uyma kararı verilmeden yargılamaya devamla hüküm kurulması, yasaya aykırı olmakla birlikte ilamda gösterilen esaslara uygun karar verildiği anlaşılmakla, bu husus bozma nedeni yapılmamıştır.
Sanıklar ….’un birlikte ….a ait bağ evine geldikleri, polis memuru olan sanık …’un beyanına göre sigara içmek amacı ile diğer sanıkların yanlarından ayrılarak 200 metre ileride bulunan aracının yanına gittiği, sanıklar … ve …’nın…’a ait olan şarjörü dolu vaziyetteki görev tabancasını, atış yapmak amacı ile sanık …dan habersiz şekilde çantasından aldıkları, 20-25 metre mesafeye boş teneke kutusunu hedef olarak diktikleri, önce sanık….’nın tabancayı alarak hedefe doğru 4-5 el seri halde atış yaptığı, devamında silahı …’a verdiği,…’ın da aynı hedefe doğru 4-5 el seri halde atış yaptıkları, bu sırada olay mahallinden 126,5 metre mesafe uzaklıkta bulunan tanık …’a ait olan bağ evi giriş kısmında, kapalı olan antredeki masada oturmakta olan ölenin ense kısmına isabet eden ateşli silah mermi çekirdeği yaralanmasına bağlı boyun büyük damar ve medulla spinalis harabiyeti sonucu ölmesi ile neticelenen olayda;
Bozma ilamına fiilen uyularak yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanık müdafinin sanığın kusuru bulunmadığına, olayda bilinçli taksirin olmadığına, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna; katılanlar vekilinin tayin edilen cezanın eksik ve hatalı olduğuna, bilinçli taksir arttırım oranın en üst hadden olması gerektiğine, kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 05.03.2020 tarihli ve 2018/12-399 Esas-2020/154 Karar sayılı ilamında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçesine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi uyarınca halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususun aynı Kanunun 322. maddesindeki yetkiye dayanılarak düzeltilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; sanığa verilen temel cezanın belirlenmesinde gösterilen diğer gerekçeler yasal ve yeterli olduğundan, hükmün 1.fıkrasında yer alan “güttüğü amaç ve saiki” ibarelerinin hükümden çıkartılması suretiyle sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 24/03/2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.