YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/14536
KARAR NO : 2021/1269
KARAR TARİHİ : 15.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi Ve Ecrimisil

Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 31.01.2018 tarihli ve 2015/6977 Esas, 2018/598 Karar sayılı bozma kararına karşı direnme kararı verilmiş olup, hükmün davalı tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.

KARAR

Davacı, çekişme konusu 145 ada 3 parsel sayılı taşınmazda davalı ile birlikte paydaş olduklarını, davalının taşınmazın tamamını ekip biçmek suretiyle el attığını ve kullanımına engel olduğunu ileri sürerek, davalının pay oranında elatmasının önlenmesine ve geriye dönük beş yıllık ecrimisil bedeli olarak 8.000 TL’nin faizi ile birlikte tahsilini istemiştir.
Davalı, davacının taşınmazda hak sahibi olmadığını talep edilen ecrimisil miktarının fazla olduğunu belirterek davanın reddini savunmuştur.
Dava, paydaşlar arası elatmanın önlenmesi ve ecrimisil isteklerine ilişkindir.
Mahkemece, davalının taşınmazın tamamını kullandığının sabit olduğu gerekçesiyle paya yönelik elatmanın önlenmesine, intifadan men şartının gerçekleşmediği gerekçesiyle ecrimisil isteminin reddine karar verilmiş, karar davacı vekili ve davalı tarafından ayrı ayrı temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 31.01.2018 tarihli ve 2015/6977 Esas, 2018/598 Karar sayılı ilamı ile davacının tüm; davalının ise bu yöne değinen temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddine karar verildiği belirtilerek Mahkemece ecrimisil isteğinin reddine karar verilmiş olmasına rağmen davalı yararına vekalet ücreti takdir edilmemiş olması doğru olmadığı gerekçesiyle bozulmuştur. Mahkemece, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin vekalet ücretine ilişkin bozmasına, dosya kapsamından ve uyap kayıtlarından davalının kendisini vekille temsil ettiği anlamına gelecek bir emare bulunmadığı ve vekalet ücretinin ancak tarafın kendisini vekille temsil etmesi halinde verilebileceği, bunun yanında Mahkemenin ilk kararının esas yönünden temyiz incelemesi sonucunda Yargıtay tarafından da isabetli görüldüğü gerekçeleriyle önceki hükümde direnilmesine karar verilmesi üzerine, anılan direnme kararı davalı tarafından temyiz edilmiştir. 02.12.2016 tarihinde yürürlüğe giren 6763 sayılı Kanun’un 43. maddesi ile değişik 6100 sayılı Hukuk Muhakemeleri Kanun’un 373. maddesinin 5. fıkrası ve aynı Yasa’nın geçici 4. maddesinin ikinci fıkrası uyarınca Dairemizce yapılan inceleme sonucunda;
Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına ve ilâmda belirlenip dayanılan gerektirici sebeplere göre hükmün ONANMASINA, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna, 79,26 TL peşin harcın onama harcına mahsubu ile kalan 237,76 TL’nin temyiz edenden alınmasına, 15.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.