YARGITAY KARARI
DAİRE : 12. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/9279
KARAR NO : 2021/1095
KARAR TARİHİ : 03.02.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Taksirle yaralama
Hüküm : TCK’nın 89/4, 62, 51/1-3-7, 53/6. maddeleri gereğince mahkumiyet

Taksirle yaralama suçundan sanığın mahkumiyetine ilişkin hüküm sanık tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü:
09.09.2014 günü saat 15:15 sıralarında 7 m genişliğinde tek yönlü iki şeritli düz kuru azami hız sınırı 90 km/sa asfalt yolda, meskun mahalde, sanık sevk ve idaresindeki otomobil ile İzmir istikametinden Kemalpaşa istikametine sağ şeritte seyir halindeyken yolun sol tarafında bulunan Tufan İnşaata girmek için sağ şeritten kontrolsüzce sola yönelmek için manevra yaptığında, arkasında kendisini takiben sol şerit üzerinde seyir halinde olan …’un sevk ve idaresindeki motosikletinin ön kısımları ile otomobilin sol ön kapı kısımlarına çarpması sonucu sanığın asli kusurlu olarak …’un basit tıbbi müdahale ile giderilemez, ağır 6. derece kemik kırığı ve sürekli uzuv zayıflaması oluşacak şekilde, …’un motosikletinde yolcu olarak bulunan …’un ise basit tıbbi müdahale ile giderilebilir şekilde yaralanmasına neden olduğu olayda;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya kapsamına göre, sanığın eksik inceleme ile karar verildiğine, verilen kararın usul ve yasaya aykırı olduğuna ilişkin temyiz itirazlarının reddine, ancak;
1-Yargıtay Ceza Genel Kurulunun 07/07/2009 tarih 2009/9-62-191 sayılı kararında da vurgulandığı üzere, taksirli suçlar açısından temel cezanın belirlenmesinde TCK’nın 61/1. maddesinin (g) bendinde yer alan “failin güttüğü amaç ve saiki” gerekçelerine dayanılamayacağının gözetilmemesi,
2-Hapis cezası ertelenen sanık hakkında denetim süresi içinde kasıtlı bir suç işlemesi halinde cezanın kısmen veya tamamen infazına karar verileceğin hususlarının kararda belirtilmesi sırasında uygulanan kanun maddesinin gösterilmemesi suretiyle CMK’nın 232/6. ve TCK’nın 51/8. maddelerine aykırı davranılması,
Kanuna aykırı olup, hükmün bu nedenlerle 5320 sayılı Kanunun 8. maddesi gereğince halen uygulanmakta olan 1412 sayılı CMUK’un 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA; ancak, yeniden yargılamayı gerektirmeyen bu hususlarda, aynı Kanunun 322. maddesi gereğince karar verilmesi mümkün bulunduğundan, aynı maddenin verdiği yetkiye istinaden; hüküm fıkrasının 1. paragrafındaki “failin kasta dayalı kusuru, güttüğü amaç ve saik“ ibarelerinin hükümden çıkarılması ile hükmün 5. paragrafındaki “ denetim süresini iyi geçirdiği takdirde” ibaresinden önce gelmek üzere “TCK‘nın 51/8. maddesi gereğince“ ibaresinin eklenmesi suretiyle, sair yönleri usul ve kanuna uygun bulunan hükmün DÜZELTİLEREK ONANMASINA, 03.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.