YARGITAY KARARI
DAİRE : 6. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/2160
KARAR NO : 2021/3975
KARAR TARİHİ : 04.03.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇLAR : Yağma, tefecilik, kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma
HÜKÜMLER : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Gerekçeli karar usulüne uygun bir şekilde tebilğ edilen katılanlar … ve …’in kurulan hükümleri temyiz etmediği belirlenerek yapılan incelemede;
1-Sanıklar hakkında katılan …’e karşı yağma, katılan …’ya karşı kişiyi hürriyetinden yoksun bırakma suçlarından kurulan hükümlere yönelik temyiz incelemesinde,
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, kararın dayandığı gerekçeye ve Hakimler Kurulunun takdirine göre, katılan … vekili ile katılan …’nın temyiz itirazları yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve kanuna uygun bulunan hükümlerin tebliğnameye uygun olarak ONANMASINA,
2- Sanık … hakkında tefecilik suçundan kurulan hükme yönelik temyize gelince;
Katılan sıfatını alabilecek şekilde suçtan doğrudan zarar görmüş bulunan Maliye Hazinesi davadan haberdar edilip, müşteki kurum vekiline davaya katılmak isteyip istemediği de sorulmadan karar verilmiş ise de; 5271 sayılı CMK’nın 260/1. maddesi uyarınca hükmü temyiz etmeye hakkı bulunan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz dilekçesinden davaya katılma iradesinin bulunduğu anlaşılmakla davaya katılmasına karar verilerek yapılan incelemede;
01/06/2005 tarihinde yürürlüğe giren 5237 sayılı TCK’nin 241. maddesinde tanımlanan tefecilik suçunun oluşabilmesi için kazanç elde etmek amacıyla başkasına ödünç para verilmesinin yeterli oluşu, ayrıca birden fazla kişiye sistemli olarak faiz karşılığı ödünç para verilmesinin suçun unsuru olarak aranmaması, Yargıtay Ceza Genel Kurulu’nun 12/05/2015 gün ve 2014/4- 655 Esas, 2015/152 sayılı Kararında da açıklandığı üzere kişiler arasında doğmuş bir alacak borç ilişkisine dayanmayan kazanç elde etme amaçlı ödünç para verme eylemlerinin tefecilik suçu kapsamında bulunması ve aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişiler arasında günün ekonomik koşulları nazara alındığında yüksek sayılabilecek miktarda paranın karşılıksız verilmesinin hayatın olağan akışına uygun olmaması nazara alındığında; sanığın ikrarı, mağdurların aşamalardaki beyanları, senet suretleri, tanık beyanları ile tüm dosya kapsamından sanığın kazanç sağlamak için 10000 Dolar borç para vermesine rağmen 11000 Dolar bedelli senet almak suretiyle
tefecilik fiilini işlediği, yüklenen suçun tüm unsurlarıyla oluştuğu gözetilmeden, mahkumiyeti yerine yanılgılı değerlendirme sonucu yazılı şekilde beraat kararı verilmesi,
Bozmayı gerektirmiş, katılan Maliye Hazinesi vekilinin temyiz itirazları bu bakımdan yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, 04.03.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.