Yargıtay Kararı 15. Ceza Dairesi 2017/14626 E. 2019/4185 K. 24.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/14626
KARAR NO : 2019/4185
KARAR TARİHİ : 24.04.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Resmi belgede sahtecilik
HÜKÜM : TCK’nun 204/1, 43/1, 211/1, 62, 53. maddeleri gereğince mahkumiyet

Resmi belgede sahtecilik suçundan sanık hakkında verilen hükmün açıklanmasının geri bırakılması kararının kesinleşmesinden sonra sanığın beş yıllık denetim süresi içerisinde yeni bir suç işlemesi nedeniyle, yeni esas üzerinden duruşma açılması suretiyle atılı suçtan sanığın mahkumiyetine dair hüküm sanık müdafi tarafından temyiz edilmekle dosya incelenerek gereği düşünüldü.
Sanık hakkında bu dosya ile irtibatlı Dairemizin 2017/3898 esas sayılı dosyası ile birlikte yapılan incelemede;
Sanığın doğrudan gelir desteğinden faydalanmak için İlçe Tarım Müdürlüğüne gerekli belgeleri ibraz ettiği, bu belgelerde Ziyanlar köyü muhtarı …, Kahramanlar köyü muhtarı … ve aza …, Piyadeler Kasabası Yayalar Mahallesi muhtarı … ve aza …’a ait imzaların ve muhtarlık mühürlerinin bulunduğu, mağdur muhtar ve azaların beyanlarında evraklardaki imzaların kendilerine ait olmadığını, ancak sanığın kendi köylerinde arazisinin bulunduğunu belirttikleri, düzenlenen ekspertiz raporlarında söz konusu imza ve yazıların sanığın eli mahsülü olduklarının, muhtarlık mühürlerinin benzerlik göstermediğinin ve iğfal kabiliyetine haiz olduklarının belirtildiği, bu suretle sanığın resmi belgede sahtecilik suçundan cezalandırılması gerektiği iddia edilen olayda;
Sanığın İlçe Tarım Müdürlüğü’ne doğrudan gelir desteği için müracaatına konu ettiği arazilerde fiilen ekim yaptığı, ekim yaptığı ürün ve aldığı DGD’nin fiili gerçeği yansıttığı, bu nedenle belgenin sanık tarafından imzalanmasının sonuca etkisi bulunmadığı, eylemin faydasız sahtecilik boyutunda kaldığı ve atılı suçun unsurları oluşmadığı anlaşıldığından sanığın atılı suçtan beraati yerine mahkumiyet hükmü kurulması,
Kanuna aykırı olup, sanık müdafiinin temyiz itirazları bu nedenle yerinde görüldüğünden, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi gereğince uygulanması gereken 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca, hükmün BOZULMASINA 24/04/2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.