YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2019/344
KARAR NO : 2019/2105
KARAR TARİHİ : 08.04.2019

MAHKEMESİ :Ceza Dairesi
SUÇ : Kasten öldürme
HÜKÜM : İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesinin 15/12/2017 gün, 2017/10 esas, 2017/437 karar sayılı ilamı ile;
1- Sanıklar … ve … hakkında;
TCK’nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15’er yıl hapis cezasına yönelik istinaf isteminin esastan reddine.
2- Sanıklar …, …, … ve … hakkında;
TCK’nin 81, 29, 62, 53. maddeleri uyarınca 15’er yıl hapis cezasına yönelik istinaf isteminin KABULÜYLE, buna ilişkin hükmün KALDIRILARAK; TCK’nin 81, 62, 53. maddeleri uyarınca 25’er yıl hapis cezası ile cezalandırılmalarına.

TÜRK MİLLETİ ADINA
5271 sayılı Kanunun 299. maddesinin birinci fıkrasının birinci cümlesinde yer alan ”sanığın veya katılanın temyiz başvurusundaki istemi üzerine veya re’sen duruşma yoluyla yapar” ibaresi 24.12.2017 tarih 696 sayılı Kanun Hükmünde Kararnamenin 100. maddesi ile ”uygun görmesi halinde duruşma yoluyla yapabilir” şeklinde değiştirildiğinden, sanık müdafilerinin duruşmalı inceleme isteminde incelemenin dosya üzerinden yapılması uygun görülmüştür.
Sanık … müdafii tarafından verilen 29/06/2018 tarihli, sanık … müdafii tarafından verilen 04/07/2018 tarihli temyiz dilekçelerinde CMK’nin 294. maddesi uyarınca bir temyiz sebebi gösterilmediği, CMK’nin 295/1. maddesi uyarınca da temyiz başvurusu için belirlenen sürenin bitmesinden ve gerekçeli kararın sanık … müdafiine 11/07/2018 tarihinde, sanık … müdafiine 17/07/2018 tarihinde tebliğinden itibaren süresi içinde hükmü temyiz olunan Bölge Adliye Mahkemesine bu nedenleri içeren bir dilekçe verilmediği anlaşılmakla, sanıklar… ve … müdafilerinin sebep içermeyen temyiz istemlerinin,
Sanık … müdafiinin 06/07/2018 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunarak gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini talep ettiği, gerekçeli kararın 12/07/2018 tarihinde kendisine tebliğ edildiği, sanık … müdafiinin 28/06/2018 tarihli dilekçesi ile temyiz talebinde bulunarak gerekçeli kararın tarafına tebliğ edilmesini istediği, gerekçeli kararın 11/07/2018 tarihinde kendisine tebliğ edildiği, CMK’nin 295. maddesinde belirtilen yedi günlük yasal süre geçtikten sonra sanık … müdafiinin 25/07/2018 tarihli, sanık … müdafiinin ise 21/07/2018 tarihli temyiz sebeplerini gösterir dilekçelerini verdikleri anlaşılmakla, sanıklar … ve…müdafilerinin temyiz istemlerinin,
CMK’nin 298/1. maddesi uyarınca ayrı ayrı REDDİNE karar verilerek sanıklar … ve… müdafilerinin temyiz talepleri doğrultusunda yapılan incelemede;
Sanıklar… ve…hakkında; maktul …’ı kasten öldürme suçundan kurulan mahkumiyet hükümlerinin, sanıklar müdafileri tarafından temyiz edilmesi üzerine yapılan incelemede; İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesinin 25/06/2018 gün ve 2018/106 esas, 2018/856 sayılı kararında isabetsizlik görülmemiş olduğundan, sanık … müdafiinin; müvekkilinin öldürme kastı ile hareket etmediğine, meşru müdafaa hükümlerinin uygulanması gerektiğine, haksız tahrikin derecesine ilişkin, sanık … müdafiinin; sübuta, haksız tahrik indiriminden yararlanması gerektiğine ve yerinde görülmeyen temyiz itirazlarının ESASTAN REDDİNE, aynı Kanunun 304/1. maddesi uyarınca dosyanın İstanbul 5. Ağır Ceza Mahkemesine, Yargıtay ilamının bir örneğinin ise, İstanbul Bölge Adliye Mahkemesi 1. Ceza Dairesine gönderilmek üzere Yargıtay Cumhuriyet Başsavcılığına TEVDİİNE, 08/04/2019 gününde oy birliğiyle karar verildi.