Yargıtay Kararı 5. Ceza Dairesi 2016/2099 E. 2019/4140 K. 09.04.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 5. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2016/2099
KARAR NO : 2019/4140
KARAR TARİHİ : 09.04.2019

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Görevi kötüye kullanma, hizmet nedeniyle güveni kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat

Mahalli mahkemece verilen hükümler temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Ankara Barosuna kayıtlı avukat olan sanığın, alacaklı vekili sıfatıyla, Ankara 15. İş Mahkemesinin 2006/496 Esas, 2008/703 Karar sayılı ilamına istinaden katılan adına toplam 22.441,55 TL alacağın tahsili için Ankara 16. İcra Müdürlüğünün 2009/1364 sayılı dosyası üzerinden yürüttüğü takip sırasında katılanın bilgisi ve talimatı olmadan karşı taraf ile alacağın 15.000 TL olarak ödenmesi hususunda protokol imzalayıp anlaştığı ve tahsil ettiği bu paranın 10.000 TL’sini katılana verip 5.000 TL’sini uhdesinde tuttuğu iddia edilen somut olayda; sanığın, suça konu icra takip dosyasında haczedilen eşyaların değerinin takip konusu alacak tutarının altında kaldığı ve katılanın talimatıyla protokol imzaladığı, 5.000 TL’yi vekalet ücretine karşılık aldığı savunması karşısında; sanığın vekil olduğuna dair vekaletname örneğinin dosya içerisinde bulunmadığı nazara alınarak, öncelikle anılan noksanlığın tamamlanması, katılan adına vekaleten takip ettiği tüm icra ve dava dosyalarının onaylı birer suretinin denetime imkan verecek şekilde dosya arasına alınarak hak ettiği vekalet ücretinin ve haczedilen menkullerin değerinin bilirkişi marifetiyle tespiti ile bu yöndeki savunmanın doğruluğunun araştırılması sonrasında sonucuna göre hukuki durumunun takdir ve tayini gerektiği gözetilmeden, eksik inceleme ve yetersiz gerekçe ile yazılı şekilde hükümler kurulması,
Kabule göre de;
Hüküm fıkrasında CMK’nın 223/2-e maddesine yer verilmeyerek aynı Kanunun 232/6. maddesine muhalefet edilmesi,
Kanuna aykırı ve katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi de gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi uyarınca hükümlerin BOZULMASINA, 09/04/2019 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.