YARGITAY KARARI
DAİRE : 15. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2018/4348
KARAR NO : 2019/2928
KARAR TARİHİ : 24.06.2019
Davacı A.. Ç.. ile davalılar 1-M.. Y.. 2-A.. İ.. 3-R.. T.. 4-M.. Ö.. 5-N.. Z.. 6-A.. Ç.. arasındaki davadan dolayı…14. Asliye Hukuk Mahkemesi verilen 18.02.2016 gün ve 2014/44-2016/53 sayılı hükmü bozan Dairemizin 14.05.2018 gün ve 2018/915-2018/1932 sayılı ilamı aleyhinde davacı vekili tarafından karar düzeltilmesi isteğinde bulunulmuş ve karar düzeltme dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla dosyadaki kağıtlar okundu gereği konuşulup düşünüldü:
– K A R A R –
Dava, eser sözleşmesi niteliğindeki G.Menkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi’nden kaynaklanan tapu iptâl ve tescil, olmadığı taktirde bedelin tahsili istemine ilişkin olup, mahkemece tapu iptâl ve tescil isteminin reddine, yükleniciler R.. T.. ve A.. Ç.. yönünden 280.000,00 TL’nin tahsiline ve davacıya verilmesine, diğer davalılar hakkındaki davanın reddine dair verilen hüküm davacı ve davalılardan R.. T.. tarafından temyiz olunmuş, karar davalı R.. T.. yararına bozulmuş, davacı vekili bu kez karar düzeltme isteminde bulunmuştur.
1-Yargıtay ilamında belirtilen gerektirici nedenler karşısında özellikle davalılardan M.. Ö.. ve N.. Z.. ‘nin diğer davalılarla el ve işbirliği içerisinde bulunduğu kanıtlanamadığının anlaşılmasına göre, davacı vekilinin bu davalılara yönelik karar düzeltme itirazlarının reddi gerekmiştir.
2-Davacı vekilinin diğer karar düzeltme itirazına gelince; Uyuşmazlık Gayrimenkul Satış Vaadi ve Kat Karşılığı İnşaat Sözleşmesi’nden kaynaklanmaktadır. Davacı arsa sahibi, davalılardan A.. Ç.. ile R.. T.. yüklenici, M.. Y.. yükleniciden daire satın alan, diğer davalı A.. İ.. ise son maliktir. M.. Ö.. ile N.. Z.. ise dava konusu edilen (5) numaralı bağımsız bölümü sırasıyla almışlar ve son malike devretmişlerdir. Davacı taraf terditli talepte bulunmuş, öncelikle tapu iptâl ve tescil, olmazsa zararın tahsilini istemiştir. Davacı ile yükleniciler arasında düzenlenen 16.06.2000 tarihli sözleşme uyarınca yüklenici harici sözleşme ile (5) numaralı bağımsız bölümü M.. Y..’e satmış ve bedelini almıştır. Ne varki, tapu devrinin gerçekleşmemesi nedeniyle M.. Y.. İstanbul Üsküdar 4. Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 2001/685 Esas sayılı dosyası ile tescili dava açmış, davalı olarak yükleniciler ve arsa sahibi A.. Ç.. gösterilmiş, mahkemece tescil kararı verilmiş, karar Yargıtay 14. Hukuk Dairesi’nin 25.04.2005 tarihli ve 2005/872-3865 sayılı ilamıyla görev yönünden bozulmuş ve mahkemesine iade olmuştur….Asliye Hukuk Mahkemesi’nce görevsizlik kararı verilerek dosya İstanbul 5. Tüketici Mahkemesi’ne gönderilmiş, bu dava dosyasında davacı M.. Y.. vekili dava konusu taşınmazı başkasına sattığını, bu davayı takip etmediklerini bildirdiklerinden davanın açılmamış sayılmasına karar verilmiştir. Ne var ki, Üsküdar Asliye Hukuk Mahkemesi tescil kararını usulsüz tebligata rağmen kesinleştirdiğinden ve Tapu Sicil Müdürlüğü’nce karar infaz edildiğinden, az yukarıda açıklanan devirler gerçekleşmiş ve (5) no’lu bağımsız bölüm son malik A.. İ..’nda kalmıştır. Mahkemece kesinleşme işlemi usulsüz yapıldığına göre, yasaya uygun bir tescil kararından söz etmek mümkün değildir. Diğer bir deyişle yapılan tescil işlemi yolsuz tescil niteliğindedir ve bundan sonraki işlemler de yolsuz sayılmalıdır. Bu nedenle mahkemece davacının öncelikli talebi olan tapu iptâl ve tescil istemi değerlendirilip karara bağlanması gerekirken bu istemin reddi doğru olmamıştır. Kararın bu gerekçeyle bozulması gerekirken zuhulen yazılı gerekçeyle bozulduğu bu kez yapılan incelemeyle anlaşıldığından Dairemizin 14.05.2018 gün ve 2018/915 Esas ve 2018/1932 Karar sayılı bozma kararı kaldırılarak hükmün davacı yararına bozulması uygun bulunmuştur.
SONUÇ: Yukarıda 1. bentte açıklanan nedenlerle davacı vekilinin davalılar M.. Ö.. ve N.. Z..’ye yönelik karar düzeltme itirazlarının reddine, 2. bentte açıklanan gerekçelerle anlaşıldığından Dairemizin 14.05.2018 gün ve 2018/915 Esas ve 2018/1932 Karar sayılı bozma kararı kaldırılarak hükmün davacı yararına BOZULMASINA, 5766 sayılı Kanun’un 11. maddesi ile yapılan değişiklik gereğince Harçlar Kanunu 42/2-d maddesi uyarınca alınması gereken 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davacıdan, 143,50 TL Yargıtay başvurma harcının temyiz eden davalıdan alınmasına, ödediği temyiz peşin ve karar düzeltme harçlarının istek halinde karar düzeltmeye gelen davacıya, ödediği temyiz peşin harcının istek halinde temyiz eden davalı R.. T..’ye iadesine, 24.06.2019 gününde oybirliğiyle karar verildi.