Yargıtay Kararı 9. Hukuk Dairesi 2016/35120 E. 2019/14045 K. 24.06.2019 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2016/35120
KARAR NO : 2019/14045
KARAR TARİHİ : 24.06.2019

MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK (İŞ) MAHKEMESİ

Taraflar arasında görülen dava sonucunda verilen kararın, temyizen incelenmesi taraflar avukatlarınca istenilmekle, temyiz taleplerinin süresinde olduğu anlaşıldı. Dava dosyası için Tetkik Hakimi tarafından düzenlenen rapor dinlendikten sonra dosya incelendi, gereği konuşulup düşünüldü:

YARGITAY KARARI

A) Davacı İsteminin Özeti:
Davacı vekili, müvekkilin davalı şirkette ve bu şirketin … Beton isimli işyerinin …bölgesi ilerinde 10/05/2010-11/07/2012 tarihleri arasında sürekli ve aralıksız şekilde “ağır vasıta şoförü” olarak çalıştığını, müvekkilin davalı işverenden aldığı son net aylık ücretin 1.300 TL olduğunu, davalı işverenin 11/07/2012 tarihinde müvekkili bildirimsiz ve haksız şekilde işten çıkardığını, iş akdini feshettiğini ileri sürerek, kıdem, ihbar tazminatları ile fazla mesai ücreti, ulusal bayram genel tatil ücreti, hafta tatili ücreti ve yıllık izin ücreti alacaklarının davalıdan tahsilini istemiştir.
B) Davalı Cevabının Özeti:
Davalılar vekili, davacı işçinin mevcut iş şartlarına ve ücret seviyesine göre çalışmak istememesi üzerine 10.07.2012 günü işinden ayrılıp gittiğini, bu nedenle ihbar ve kıdem tazminatına hak kazanamadığını, davacının aylık 1200 TL maaş aldığını, işyerinde fazla mesai uygulamasının yapılmadığını, ikramiye uygulamasının olmadığını, davacının yaptığı fazla mesailerin çalıştırıldığı hafta tatili, genel tatil, bayram günleri çalışmaları ile bu günlere ilişkin ücretleri bordrolarda gösterilmiş olup bu günlerin çalışma ücretleri için ayrıca bordro düzenlenmediğini, davacının 11, 12, 13/07/2012 tarihlerinde işe gitmediğine dair tutulan 3 adet tutanak bulunduğunu, yıllık izin ücreti alacağının da bulunmadığını savunarak, davanın reddini istemiştir.
C) Yerel Mahkeme Kararının Özeti:
Mahkemece, toplanan delillere ve bilirkişi raporuna dayanılarak, iş akdinin davacı tarafından İş Kanunu madde 24/II-e bendi uyarınca haklı nedenle feshedildiğinin kabulü ile davacının kıdem tazminatı alacağına hak kazandığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulüne karar verilmiştir.
D) Temyiz:
Kararı taraf vekilleri temyiz etmiştir.
E) Gerekçe:
1-Dosyadaki yazılara, toplanan delillerle kararın dayandığı kanuni gerektirici sebeplere göre, tarafların aşağıdaki bentlerin kapsamı dışında kalan temyiz itirazları yerinde değildir.
2-Somut uyuşmazlıkta, Mahkemece karar gerekçesinde “dinlenen tanıkların beyanlarından İş K. 41. maddesine göre davacının kış döneminde haftanın 6 günü, yaz döneminde ise haftanın 7 günü günde 1.5 saat fazla çalıştığı, toplamda kış döneminde haftada 6×1.5: 9 saat, yaz döneminde ise 7×1.5:10,5 saat kadar haftalık 45 saati aşan fazla çalışmasının olduğu dolayısıyla fazla mesai yaptığı” şeklinde açıklama yapılmasına karşın, aynı gerekçede davacının haftanın 7 günü çalışmasının bulunmadığı belirtilerek davacının hafta tatili ücret talebinin reddine karar verilmesi çelişkili olup hatalıdır.
3-Mahkemece davalı … yönünden davanın husumet yokluğu nedeniyle reddine karar verilmesine rağmen, karar tarihinde yürürlükte bulunan Avukatlık Asgari Ücret Tarifesinin 7. maddesine uyarınca davalı … lehine maktu vekalet ücretine hükmedilmemesi isabetsizdir.
4-Dava tarihi 30/07/2012 olmasına rağmen, Mahkemece gerekçeli karar başlığında 14/05/2013 tarihinin yazılması da hatalıdır.
F) Sonuç:
Temyiz olunan kararın, yukarıda yazılı sebeplerden dolayı BOZULMASINA, peşin alınan temyiz harcının istek halinde ilgiliye iadesine, 24.06.2019 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.