YARGITAY KARARI
DAİRE : 11. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2012/11745
KARAR NO : 2013/9714
KARAR TARİHİ : 13.05.2013
MAHKEMESİ :ASLİYE HUKUK MAHKEMESİ
Taraflar arasında görülen davada Yozgat 2. Asliye Hukuk Mahkemesi’nce verilen 12.04.2012 tarih ve 2012/68-2012/325 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi taraf vekilleri tarafından istenmiş ve temyiz dilekçesinin süresi içinde verildiği anlaşılmış olmakla, dava dosyası için Tetkik Hakimi … tarafından düzenlenen rapor dinlendikten ve yine dosya içerisindeki dilekçe, layihalar, duruşma tutanakları ve tüm belgeler okunup, incelendikten sonra işin gereği görüşülüp, düşünüldü:
Davacı vekili, davalının müvekkilinden aldığı parayı ödememesi üzerine …Asliye Hukuk Mahkemesinde açılan davanın kabul edildiğini ve yabancı mahkeme kararının kesinleştiğini ileri sürerek, bu kararın ve masraf tespitine ilişkin ek kararın tenfizine karar verilmesini talep ve dava etmiştir.
Davalı vekili, davanın reddini istemiştir.
Mahkemece, bozmaya uyularak yapılan yargılama sonucunda, tenfizi istenen yabancı mahkeme kararının 54. maddede sayılan şartları taşıdığı, mahkeme kararı aslı ile tasdik edilmiş tercümesinin dosyaya ibraz edildiği ve kararın kesinleştiğinin anlaşıldığı gerekçesiyle, davanın kısmen kabulü ile, Almanya Federal Cumhuriyeti … Asliye Hukuk Mahkemesi’nin 12 O 537/06 sayılı kararı ile aynı esas numaralı yargılama masraflarına dair ek kararın tenfizine karar verilmiştir.
Kararı, taraf vekilleri temyiz etmiştir.
1- Dosyadaki yazılara, mahkemece uyulan bozma kararı gereğince hüküm verilmiş olmasına ve delillerin takdirinde bir isabetsizlik bulunmamasına göre, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2- Dava, yabancı mahkeme kararının tenfizi istemine ilişkindir.
Dairemizce tenfiz davalarının nitelikleri itibariyle eda davası değil, tespit davası mahiyetinde kabul edilmesi nedeniyle maktu harca ve maktu vekalet ücretine hükmedilmesi gerekirken, nisbi harca ve nisbi vekalet ücretine hükmedilmesi doğru olmadığı gibi davacı tarafın fazlaya ilişkin her hangi bir istemi olmamasına rağmen fazlaya ilişkin istemin reddi ile davalı yararına vekalet ücretine hükmedilmesi de doğru olmayıp kararın bu nedenle taraflar yararına bozulması gerekir ise de, yapılan yanlışlığın giderilmesi yeniden yargılama yapılmasını gerektirmediğinden HUMK’nın 438/7. maddesi uyarınca hükmün, aşağıda yazılı olduğu şekilde düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (1) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, davalı vekilinin diğer temyiz itirazlarının REDDİNE, (2) numaralı bentte açıklanan nedenlerle, taraf vekillerinin temyiz itirazının kabulü ile kararın (HÜKÜM) bölümünde yer alan 2. bendin hükümden çıkarılarak yerine “Alınması gereken 21,15 TL maktu harcın peşin alınan 579,30 TL harçtan mahsubu ile fazla alınan 558,15 TL harcın karar kesinleştiğinde istek halinde davacıya iadesine” cümlesinin konulmasına, 3. bentte yer alan “4.969,70 TL vekalet ücreti” ibaresinin hükümden çıkarılarak yerine “1.200,00 TL maktu vekalet ücreti” ibaresinin konulmasına, 5. bendin hükümden çıkarılarak yerine “Davacı tarafından ödenen 14,00 TL başvuru harcı, 21,15 TL maktu karar harcı, 82,80 TL temyiz harcı ve 63,00 TL posta gideri olmak üzere toplam 180,95 TL yargılama giderinin davalıdan alınarak davacıya verilmesine” cümlesinin konulmasına, kararın (HÜKÜM) bölümünün 4. bendinin hüküm fıkrasından çıkartılmasına ve hükmün düzeltilmiş bu haliyle ONANMASINA, ödedikleri temyiz peşin harcın istekleri halinde temyiz edenlere iadesine, 13.05.2013 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.