YARGITAY KARARI
DAİRE : 10. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2021/164
KARAR NO : 2021/8707
KARAR TARİHİ : 14.09.2021

Mahkeme : … Asliye Ceza Mahkemesi
Hüküm : Mahkûmiyet

Dosya incelendi.
GEREĞİ GÖRÜŞÜLÜP DÜŞÜNÜLDÜ:
Kişilerin hayatını ve sağlığını tehlikeye sokacak biçimde ilaç yapma veya satma suçunun 5237 sayılı TCK’nın ikinci kitabının “topluma karşı suçlar” başlıklı üçüncü kısmının “kamunun sağlığına karşı suçlar” başlığını taşıyan üçüncü bölümünde düzenlenmiş olması; belirtilen özelliği gereğince, şikayetçi Gıda Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı’nın CMK’nın 237. maddesi uyarınca mağdur veya suçtan zarar gören sıfatıyla bu suçlarla ilgili davalara katılma ve hükmü temyiz etme hakkının olmadığı anlaşıldığından, yerel mahkemece yanılgılı biçimde verilen katılma kararı hukuki değerden yoksun olup, şikâyetçi vekilinin temyiz inceleme isteğinin, 5320 sayılı Kanun’un 8/1. ve 1412 sayılı CMUK’nın 317. maddeleri gereğince reddi ile sanığın temyiz isteğine hasren yapılan incelenmede;
Tarım Bakanlığının Gıda Güvenliği Bilgi Sisteminde yapılan sorgulamada; sanık tarafından işletilen …-… isimli işletmenin faaliyetleri kapsamında üretildiği tespit edilen suça konu üründen alınan numunenin Gıda, Tarım ve Hayvancılık Bakanlığı, Ulusal Gıda Referans Laboratuvar Müdürlüğünce yapılan analizi sonucunda düzenlenen 09.10.2014 tarih, 2014/02122 sayılı raporunda sildenafil etken maddesi bulunduğunun tespit edildiği olayda; “Kişilerin Hayatını ve Sağlığını Tehlikeye Sokacak Biçimde İlaç Yapma veya Satma” suçunun oluşabilmesi için, yalnızca ilaç yapma veya satma eylemi yeterli olmayıp, bu ilacın insan hayatına ve sağlığına zarar verecek şekilde yapılması veya satılması gerekir. Yalnızca ilacın izinsiz üretilmesi veya satılması anılan suçu oluşturmayacaktır, burada belirleyici olan ve eylemi suç haline getiren husus, yapılan ve satılan ilacın insan hayatına ve sağlığına zarar verecek nitelikte olmasıdır. Bu itibarla, suç
konusu ilaçların TCK’nın 187. maddesi kapsamında, “kişilerin hayat ve sağlığını tehlikeye sokacak türden ilaç” olup olmadıkları hususunda Adli Tıp Kurumundan rapor alınarak dosyadaki tüm deliller birlikte tartışılmak suretiyle sonucuna göre sanığın hukukî durumunun belirlenmesi gerekirken, yetersiz bilirkişi raporuna dayanılarak, eksik araştırma ile hüküm kurulması,
Yasaya aykırı, sanığın temyiz itirazı bu nedenle yerinde olduğundan, 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince hükmün BOZULMASINA, 14.09.2021 tarihinde oy birliği ile karar verildi.