Yargıtay Kararı 13. Ceza Dairesi 2011/1863 E. 2011/9341 K. 19.12.2011 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 13. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2011/1863
KARAR NO : 2011/9341
KARAR TARİHİ : 19.12.2011

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : İtimadı suistimal sonucu hırsızlık
HÜKÜM : Mahkumiyet

Mahalli mahkemece verilen hüküm temyiz edilmekle dosya incelenerek, gereği düşünüldü:
Dosya ve duruşma tutanakları içeriğine, toplanıp karar yerinde incelenerek tartışılan hukuken geçerli ve elverişli kanıtlara, gerekçeye ve Hakimin takdirine göre; suçun sanıklar tarafından işlendiğini kabulde ve nitelendirmede usul ve yasaya aykırılık bulunmadığından, diğer temyiz itirazları yerinde görülmemiştir.
Ancak;
1-5237 sayılı TCK’nın 7/2 ve 5252 sayılı Türk Ceza Yasası’nın Yürürlük ve Uygulama Şekli Hakkındaki Yasa’nın 9/3. maddesi uyarınca; önceki ve sonraki Ceza Yasalarının ilgili bütün hükümlerinin olaya uygulanarak ve her iki yasaya göre ayrı ayrı sonuçlar belirlenip lehe olan yasa denetime olanak verecek şekilde karar yerinde gösterilmesi gerektiği gözetilmeden sanıklar hakkında yazılı şekilde hüküm kurulması,
2-Sanık … hakkında, hükümden sonra 08.02.2008 tarihli Resmi Gazetede yayımlanarak aynı gün yürürlüğe giren 5728 sayılı Yasanın 562.maddesi ile değişik 5271 sayılı CMK’nın 231.maddesi uyarınca ve bu maddenin 6.fıkrasına 25.07.2010 tarihinde yürürlüğe giren 6008 sayılı Yasanın 7.maddesi ile eklenen cümle de gözetilerek; hükmolunan cezanın tür ve süresine göre hükmün açıklanmasının geri bırakılıp bırakılmayacağı hususunun değerlendirilmesinde zorunluluk bulunması,
Kabule göre de;
1-Sanık …’nın adli sicil kaydında yer alan tekerrüre esas mahkumiyetinin 765 sayılı TCK.’nın 516/3.maddesi uyarınca verilen nas-ı ızrar suçunu oluşturduğu, bu suça ilişkin mahkumiyetin, sonra işlenen hırsızlık suçunda, aynı yasanın 81/1.maddesi kapsamında tekerrür oluşturduğu, bu nedenle sanığın, 765 sayılı TCK’nın 522/son maddesinde düzenlenen aynı neviden cürüm nedeni ile mükerrir bulunmadığının anlaşılması ve mahkeme tarafından suça konu eşyanın değerinin pek hafif olarak kabul edilmesi karşısında; sanığın 765 sayılı TCK’nın 522/son maddesi kapsamında mükerrir olduğu kabul edilerek aynı maddenin lehe hükümlerinden faydalandırılmaması suretiyle fazla ceza tayin edilmesi,
2-Sanık …’nın … 1.Asliye Ceza Mahkemesinden 05.06.2001 günlü, 2000/ 655 esas ve 2001/481 kararla verilen ve 31.01.2004 tarihinde infaz edilmiş tekerrüre esas eski hükümlülüğü bulunduğu halde, 765 sayılı TCK’nın 81/1-3 maddesinin yasal olmayan gerekçe ile uygulanmaması,
3-Sanıklar için ortak yapılan yargılama giderlerinin, payları oranında alınmasına karar verilmesi gerekirken, müteselsilen tahsiline karar verilmesi suretiyle 5271 sayılı CMK’nın 326/2. maddesine aykırı davranılması,
Bozmayı gerektirmiş, sanıklar … ve … müdafiinin temyiz itirazı bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan, hükmün açıklanan nedenlerle tebliğnameye aykırı olarak BOZULMASINA, ceza süresi bakımından 5320 sayılı Yasanın 8/1.maddesi yollamasıyla 1412 Sayılı CMUK.nun 326/son maddesi uyarınca kazanılmış hakkının gözetilmesine, 19.12.2011 gününde oybirliğiyle karar verildi.