YARGITAY KARARI
DAİRE : 8. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2019/2050
KARAR NO : 2021/3133
KARAR TARİHİ : 05.04.2021
MAHKEMESİ :Asliye Hukuk Mahkemesi
DAVA TÜRÜ : Elatmanın Önlenmesi, Yıkım
Taraflar arasında görülen ve yukarıda açıklanan davada yapılan yargılama sonunda Mahkemece, davanın kabulüne karar verilmiş olup hükmün davalı vekili tarafından temyiz edilmesi üzerine, Dairece dosya incelendi, gereği düşünüldü.
KARAR
Davacı; Kayseri İli Bünyan İlçesi Akmescit Kasabası 154 ada 107 parsel ile 153 ada 225 parsel sayılı iki adet taşınmazın maliki olduğunu, davalıların, hiç bir hukuki sebebe dayanmaksızın dava konusu taşınmazlara elektrik direği dikmek suretiyle haksız müdahalede bulunduklarını, bu nedenle davalıların haksız olarak diktikleri elektrik direklerinin kaldırılmasını, müdahalenin men’ini talep etmiştir.
Davalılar cevap dilekçesi vermemiştir.
Mahkemece; davanın kabulü ile; Kayseri İli Bünyan İlçesi Akmescit Kasabası Mehmet Kuyusu mevkii, 154 ada 107 nolu parsel ve Hamur Kesen mevkii 153 ada 225 nolu taşınmazlarda vaki olan tecavüzün; 107 nolu parsel yönünden üzerindeki elektrik tellerinin sökülmesi, 225 nolu parsel yönünden ise elektrik direğini ve taşınmazın üzerindeki elektrik tellerinin sökülmesi suretiyle önlenmesine, taşınmazın önceki hale getirilmesine karar verilmiştir. Hüküm davalı … ve İsmail Altuz tarafından temyiz edilmiştir. Yargıtay 1. Hukuk Dairesi 2014/12994 Esas, 2015/15266 Karar sayılı ilamıyla davacı taşınmazlarındaki elektrik direklerinin kim tarafından dikildiği, enerji nakil hattının kim tarafından geçirildiğinin saptanması; gerçekten direkler ve havai hat şirkete aitse, davalı …’in şirket müdürü olduğu, kişisel olarak sorumlu olamayacağının gözetilmesi, yıkım konusunda da bu belirleme doğrultusunda bir karar verilmesi gerekirken, yazılı olduğu şekilde hüküm kurulmasının doğru olmadığını belirtmiştir.
Mahkemece Yargıtay ilamına uyulmuş ve yapılan yargılama sonucunda davanın kabulü ile davalılar Altuz Tarım Ürünleri Gıda Otomativ Nakliye ve İnşaat Sanayi Ticaret Limited Şirketi ile …’nın davacıya ait Kayseri ili, Bünyan ilçesi, Akmescit Kabasası, Mehmet Kuyusu mevkii 154 ada 107 nolu parsel ve Hamur Kesen mevkii 153 ada 225 parsel nolu taşınmazlarda vaki olan tecavüzünün 107 nolu parsel yönünden üzerindeki elektrik tellerinin sökülmesi, 225 nolu parsel yönünden ise elektrik direği ve taşınmazın üzerindeki elektrik tellerinin sökülmesi suretiyle önlenmesine, taşınmazın önceki haline getirilmesine, davalı olarak gösterilen …’un kabul edilebilir bir yanılgı sonucu davalı olarak gösterildiği anlaşıldığından, HMK’nin 124. maddesi uyarınca hakkında karar verilmesine yer olmadığına karar verilmiştir. Hüküm, davalı … vekili tarafından temyiz edilmiştir.
Dava, müdahalenin men’i ve kal talebine ilişkindir.
1. Dosya muhtevasına, dava evrakı ile yargılama tutanakları münderecatına, mevcut deliller Mahkemece takdir edilerek karar verildiğine ve takdirde bir isabetsizlik bulunmadığına göre davalı vekilinin yerinde olmayan sair temyiz itirazlarının reddi gerekmiştir.
2. Somut olayda, Yargıtay 1. Hukuk Dairesinin 2014/12994 Esas, 2015/15266 Karar sayılı ilamıyla davalı …’in şirket müdürü olduğu, kişisel olarak sorumlu olamayacağının gözetilmesi gerektiği belirtildiğinden … hakkında husumetten ret kararı verilmesi gerekirken, hükmün 2. bendinde davalı … hakkında karar verilmesine yer olmadığına kararı verilmesi doğru olmamıştır. Ayrıca davacı taraf kendini vekil ile temsil ettirmediği halde hükümün 5. bendinde davacı taraf yararına vekalet ücreti verilmiştir.
Hükmün 4. bendinde davalı … tarafından yatırılan 46,00 TL’nin davalılardan müştereken alınıp davalılara verilmesine denilmiş ise de davacılardan alınıp davalıya verilmesi gerekmektedir.
Ne var ki, bu hususlar yeniden yargılamayı gerektirmediğinden bozma sebebi yapılmamış, hükmün aşağıda belirtilen kısmının HUMK’un 438/7. (HMK 370) maddesi uyarınca düzeltilerek onanması gerekmiştir.
SONUÇ: Yukarıda (2) nolu bentte açıklanan nedenle davalı vekilinin temyiz itirazlarının kabulü ile hükmün 2. bendindeki “davalı olarak gösterilen …’un kabul edilebilir bir yanılgı sonucu davalı olarak gösterildiği anlaşıldığından, HMK’nin 124. maddesi uyarınca karar verilmesine yer olmadığına” ifadesi çıkarılarak yerine “… hakkında açılan davanın husumetten reddine” ibaresinin eklenmesine, hükmün 4. bendinde “Yargılama giderlerinin mütesilsilen ve müştereken davalılar Altuz Tarım Ürn. Gıda Oto Nak. ve İnş. San. Ltd. Şti. ile … üzerinde bırakılmasına, buna göre davacı tarafından yatırılan gider avansından karşılanan 1.176,75 TL’nin bahsedilen davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine, davalı … tarafından yatırılan miktardan sarfedilen 46,00 TL’nin bahsedilen diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak davalı …’a verilmesine, davalı … tarafından yatırılan miktardan karşılanan 94,20 TL’nin davalı … üzerinde bırakılmasına” karar verilmiş ise de 46,00 TL’den sonra gelen “bahsedilen diğer davalılardan müştereken ve müteselsilen alınarak” ifadesi bentten çıkarılarak yerine “davacıdan alınıp” ifadesinin eklenmesine, hükmün 5. bendindeki “Davacı taraf kendisini bir vekille temsil ettirdiğinden 2017 AAÜT’ne göre belirlenen 1.980,00 TL vekalet ücretinin davalılar Altuz Tarım Ürn. Gıda Oto Nak. Ve İnş. San. Ltd. Şti. ile …’dan müştereken ve müteselsilen alınarak davacıya verilmesine,” ifadesinin hükümden çıkarılmasına, Yerel Mahkeme hükmünün 6100 sayılı HMK’nin geçici 3. maddesi yollaması ile HMK’nin 304. maddesi 1086 sayılı HUMK’un 438/7. fıkrası gereğince düzeltilmiş bu şekli ile ONANMASINA, HUMK’un 440/III-1, 2, 3 ve 4. bentleri gereğince ilama karşı karar düzeltme yolu kapalı bulunduğuna,
peşin harcın istek halinde temyiz edene iadesine 05.04.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.