Yargıtay Kararı 14. Ceza Dairesi 2017/7401 E. 2021/877 K. 03.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 14. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2017/7401
KARAR NO : 2021/877
KARAR TARİHİ : 03.02.2021

MAHKEMESİ :Ağır Ceza Mahkemesi
SUÇ : Beden veya ruh sağlığını bozacak şekilde çocuğun cinsel istismarı, neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama
HÜKÜM : Çocuğun cinsel istismarı ve neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçlarından mahkumiyet

İlk derece mahkemesince bozma üzerine verilen hükümler temyiz edilmekle başvurunun muhtevası ve inceleme tarihine kadar getirilen kanuni düzenlemeler nazara alınarak dosya tetkik edildi, gereği görüşüldü:
Sanık hakkında çocuğun cinsel istismarı suçundan kurulan hükmün incelenmesinde:
Muhakeme safahatını yansıtan tutanaklar, belgeler ve gerekçe içeriğine göre yapılan incelemede, iddia ve savunma ile tüm delillerin eksiksiz olarak kararda gösterildiği, hükmedilen cezanın nevi ve miktarı itibarıyla kanuni sınırlar içinde tayin edildiği anlaşıldığından, sanık müdafisinin yerinde görülmeyen temyiz talebinin reddiyle hükmün ONANMASINA,
Sanık hakkında neticesi sebebiyle ağırlaşmış yaralama suçundan kurulan hükmün temyiz incelemesine gelince;
Yapılan yargılamaya, toplanıp karar yerinde gösterilen delillere, mahkemenin soruşturma ile kovuşturma sonuçlarına uygun olarak oluşan kanaat ve takdirine, incelenen dosya içeriğine göre yerinde görülmeyen sair temyiz itirazlarının reddine,
Ancak;
Adli tıp kriterlerine göre yaralanmanın yüzde sabit ize neden olup olmadığının tespiti için olayın üzerinden en az 6 ay geçtikten sonra muayenenin yapılması zorunlu olmasına rağmen müştekideki yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olduğuna dair, 11.06.2010 tarihli raporun 6 aylık süre geçmeden yapılan muayene sonucu düzenlendiğinin anlaşılması karşısında, söz konusu yaralanmanın yüzde sabit iz niteliğinde olup olmadığına dair yeniden rapor aldırıldıktan sonra sanığın eyleminin nitelendirilmesi gerekirken eksik araştırma ile yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, sanık müdafisinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görüldüğünden, hükmün 5320 sayılı Kanunun 8/1. maddesi gözetilerek 1412 sayılı CMUK’nın 321. maddesi gereğince BOZULMASINA, 03.02.2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.