YARGITAY KARARI
DAİRE : 9. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/5030
KARAR NO : 2021/1536
KARAR TARİHİ : 23.03.2021

Mahkemesi :Asliye Ceza Mahkemesi
Suç : Tefecilik yapmak
Hüküm : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Sanığın, kazanç elde etmek amacıyla vergi mükellefi olduğu iş yerine ait POS cihazından komisyon karşılığı çekim yaparak tefecilik suçunu işlediği iddia olunan somut olayda; Sanığın yetkilisi olduğu … Limited Şirketi’nin 2012 yılı hesap ve işlemleri incelendiği sanığın yıl içerisinde gerçekleştirdiğini beyan ettiği POS işlemleri ile inceleme sonucu ortaya çıkan POS hasılatları arasında 661.530,29 TL lik bir farkın olduğu, sanığın savunmalarında borçları olması ve bankalardan kredi çekme sıkıntısından dolayı akraba ve arkadaş çevresinden aldığı kartlarını kişisel borçlarını karşılamak için aldığını beyan etmiş ise de; tanıklardan bir çoğu sanığı tanımadıklarını, kartlarını arkadaşları …’ye verdiklerini beyan etmişlerdir. Sanıkla aralarında yakın akrabalık bağı veya iş ilişkisi bulunmayan kişilerin günün ekonomik koşulları nazara alındığında kredi kartlarını karşılıksız vermesinin hayatın olağan akışına uygun olmadığı, dinlenen tanıklardan …’ın ifadesinde sanıktan komisyon karşılığında çekim yaptırdığını ikrar ettiği, bu bağlamda, dava konusu olaya ilişkin maddi gerçeğin hiçbir kuşkuya yer vermeyecek şekilde ortaya çıkarılması açısından, sanığın tefecilik faaliyetiyle iştigal edip etmediğine yönelik, iş ve ikamet çevrelerinden gizli, etkin ve yeterli bir kolluk araştırması yaptırılması, sanığın alacaklı bulunduğu açık veya kapalı icra dosyalarının araştırılması, var ise borçlu konumda bulunan kişilerin tanık sıfatıyla dinlenerek aralarındaki borç ilişkisinin tespit edilmesi ile hangi beyan ve delillere neden üstünlük tanındığının karar yerinde tartışılması sonrasında, tüm dosya kapsamı birlikte değerlendirilip sonucuna göre sanığın hukuki durumlarının takdir ve tayini gerekirken, eksik araştırma ve yetersiz gerekçelerle yazılı şekilde hüküm kurulması,
Kanuna aykırı, katılan vekilinin temyiz itirazları bu itibarla yerinde görülmüş olduğundan hükmün 5320 sayılı Kanun’un 8/1. maddesi de gözetilerek CMUK’nın 321. maddesi uyarınca BOZULMASINA, 23/03/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.