Yargıtay Kararı 2. Ceza Dairesi 2020/21436 E. 2021/3810 K. 24.02.2021 T.

YARGITAY KARARI
DAİRE : 2. Ceza Dairesi
ESAS NO : 2020/21436
KARAR NO : 2021/3810
KARAR TARİHİ : 24.02.2021

MAHKEMESİ :Asliye Ceza Mahkemesi
SUÇ : Muhafaza görevini kötüye kullanma
HÜKÜM : Beraat

Dosya incelenerek gereği düşünüldü:
Suç tarihi olarak 30/06/2014 yerine 27/07/2014 kabul edilmesi mahalinde düzeltilebilir maddi hata olarak değerlendirilmiştir.
5607 sayılı Kanun’un 10/1. maddesindeki “Bu Kanunda tanımlanan suçların işlenmesinde kullanılan taşıtlara, Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 128’inci maddesinin dördüncü fıkrası hükmüne göre elkonulur.” şeklindeki ve 5271 sayılı Ceza Muhakemesi Kanunu’nun 128/4. maddesindeki “Kara, deniz ve hava ulaşım araçları hakkında verilen elkoyma kararı, bu araçların kayıtlı bulunduğu sicile şerh verilmek suretiyle icra olunur.” şeklindeki düzenlemeler göz önünde bulundurulduğunda; sanığın geçici kullanımında bulunan/ sürücüsü olduğu aracın 5607 sayılı Kanun’a muhalefet suçu nedeniyle kolluk tarafından fiilen elkonulmasından sonra 27/06/2014 tarihli “Yediemin Tutanağı” başlıklı tutanak ile sanığa yediemin sıfatıyla teslim edilmesinin mevzuata uygun bir el koyma işlemi olmadığı, 5271 sayılı CMK’nın 128/4 maddesi gereği sicile şerh verilmek suretiyle araca elkonulmasına Hatay 2. Ağır Ceza Mahkemsi Başkanlığının 2014/2590 Değişik İş sayılı kararı ile 204/07/2014 tarihinde ve Yediemin Tutanağı’ndan sonraki tarihte karar verildiği anlaşıldığından, yed-i eminliğin dayanağı olan el koyma işleminin hukuka uygun olmaması yönü ile yüklenen suçun maddi unsurunun oluşmayacağı gözetilerek sanığın beraatine karar verilmesi sonuç itibariyle yerinde görüldüğünden,
Dosya ve duruşma tutanakları içerikleri ile Dairemiz kararının yukarıda açıklanan gerekçesine göre katılan … vekilinin temyiz nedenleri yerinde görülmediğinden reddiyle, usul ve yasaya uygun bulunan hükmün tebliğnameye aykırı olarak ONANMASINA, 24/02/2021 tarihinde oy birliğiyle karar verildi.