YARGITAY KARARI
DAİRE : 1. Hukuk Dairesi
ESAS NO : 2020/251
KARAR NO : 2021/944
KARAR TARİHİ : 22.02.2021

MAHKEMESİ : BURSA BÖLGE ADLİYE MAHKEMESİ 1. HUKUK DAİRESİ
DAVA TÜRÜ : TAPU İPTALİ VE TESCİL

Taraflar arasındaki davadan dolayı Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesinden verilen 07.11.2019 gün ve 1268-841 sayılı kararın Yargıtayca incelenmesi davalı vekili tarafından istenilmiş olmakla, dosya tetkik olunarak gereği düşünüldü.

-KARAR-
Dava, muris muvazaası hukuksal nedenine dayalı pay oranında tapu iptali ve tescil, olmadığı takdirde tenkis isteğine ilişkindir.
İlk derece mahkemesince, mirasbırakanın bakımının davalı tarafından gerçekleştirildiği, mirasçıdan mal kaçırma kastının kanıtlanamadığı gerekçesiyle davanın reddine dair verilen kararın davacı tarafından istinafı üzerine Bursa Bölge Adliye Mahkemesi 1. Hukuk Dairesince, muvazaa iddiasının ispatlandığı gerekçesiyle davacı tarafın istinaf başvurusunun 6100 sayılı HMK’nın 353/1.b.2 maddesi gereğince kabulü ile ilk derece mahkemesi kararının kaldırılarak davanın kabulüne karar verilmiştir; anılan karar davalı tarafından temyiz edilmiştir.
Bilindiği üzere; 6100 sayılı HMK’nin 362. maddesinde bölge adliye mahkemelerinin temyiz olunamayan kararları düzenlenmiş, 1/a bendinde de miktar veya değeri kırk bin Türk lirasını (bu tutar dahil) geçmeyen davalara ilişkin kararlar” hükmüne yer verilmiş, 2019 yılı itibarıyla HMK’nin 362/1-a bendinde belirtilen 40.000.00-TL’lik kesinlik sınırı 58.800,00-TL olarak uygulanmaya başlamıştır.
Somut olayda, dava 50.000TL değer gösterilmek suretiyle açılmış; dava konusu taşınmazda mirasbırakan …’nin ½ payının dava tarihi itibariyle keşfen belirlenen değerinin 72.500,00 TL olduğu, davacının miras payına (1/2) isabet eden bedelin 36.250,00 TL olduğu,bu değerin 2019 yılı itibarıyla temyiz kesinlik sınırı olan 58.800,00 TL’nin altında kaldığı anlaşılmaktadır.
Öte yandan, temyiz kesinlik sınırı içinde kalması nedeniyle temyiz kabiliyeti bulunmayan kararlar hakkında 01.06.1990 gün ve 3/4 sayılı İçtihadı Birleştirme Kararı uyarınca Yargıtay tarafından da bir karar verilebileceği açıktır.
Yukarıda açıklanan nedenlerle, eldeki dava yönünden davalı vekilinin temyiz dilekçesinin değerden REDDİNE, peşin alınan harcın istek halinde yatırana iadesine, 22.02.2021 tarihinde oybirliğiyle karar verildi.